පියසටහන්.....

මගේ අහිංසක අම්මා අද මා සමඟ පංසලට ගියාය.
ඇය කිසි දිනක මහා පොෂ් කාන්තාවක් නොවූවාය.
ඇය ගැමි කාන්තාවක්ද නොවූවාය.
එහෙත් ඇය සංකරද නැත.
මම දැක ඇහි හොඳම කාන්තාවන් අතර අපේ අම්මාද සිටී.
සෑම අම්මෙක්ට මෙන්ම මගේ අම්මාටද මා කෙරෙහි බලවත් ස්නේහයක් තිබෙන බව මා දනිමි.
ඇය අර්ධ ගැමි කාන්තාවක් හෙයින්,
සිකුරාදා සරසවියට පියමණින වෙන්ට දොස්තර පුතා සමඟ පංසල් ගියේ එහෙයිනි.
ඈ මසකට වරක් පංසලට තෙල් බෝතලයක්, සුවඳ කූරු සහ ගිනි පෙට්ටි පූජා කරන්නීය.
අප ඒවාද ගෙවත්තෙන් නෙලාගත් දහස්පෙතියාද ගෙන පියමැන්නෙමු.


ඇයද සාමන්‍යය මවක මෙන් සියපුතු හොඳින් ඉගෙන ගෙන ඉහලට යනවාට බෙහෙවින් ප්‍රිය කළාය.
එහෙයින් ඇයට මාගේ විභාග ප්‍රතිඵල ඉතා ඉහල සතුටක් ගෙන ආවාය.

ඇයට වඩා මගේ අවංක අහිංසක අප්පච්චීද බෙහෙවින්ම සතුටු වූවාය.

මම චිත්‍රපටි වල දරුවන් පියවරුන්ට තුරුල් වෙනු දැක ඇත්තෙමි,

මටද එයට ආසා හිතෙයි.

එහෙත් මට එය හුරු නැත, මක්නිසාද යත් පිය සෙනෙහස අප්‍රකට එකක් වන නිසාය.

එහෙත් මා පියාට වඩා මවට ලෙංගතු වෙමි.

එනමුදු මගේ ප්‍රතිඵල ඇසූ අප්පච්චි මාව සතුටු කඳුලු වගුරමින් වැළඳ ගත්තේය.

කෙසේ වුවද මට කියන්නට ඇත්තේ මෙයයි.

ජීවිතය වේගයෙන් ගෙවී යමින් පවතී.

පාසල් ජීවිතය සිහිනයක් මෙන් ගෙවී ගියේය.

දැන් ජීවිතයේ අළුත් පරිඡ්චේදයක් පෙරලී ඇත.

මම සිකුරාදා එයට එක්වෙමි.

මෙතෙක් දවස් බ්ලොග් ලියූ මට එයට වෙලාව අඩු වෙනු ඇත.

මෙතෙක් දවස් මගේ අලුත් බ්ලොගයේ වෙනස් ලිපි වලට අදහස් දැක්වූ ඔබ සැමට මාගේ ස්තූතිය,

(මේවා ආදර \ විසුළු \ සංවේගජනක කතා ආදියට වඩා රසයෙන් අඩු විය හැක,

මට ඒවාද හොඳින් ලිවිය හැක.

එහෙත් ඒවාගෙන් වෙන යහපතට වඩා මෙය වටිනා හෙයින්,

මම මෙය කළෙමි.)

එසේම මට පෞද්ගලිකව උපකාර කළ සහ අදහස් දැක්වූ මගේ සොයුරු සොයුරියන්ටද මගේ ස්තූතිය වේවා.

සින්ඩි වල සියලු දෙනාටද ස්තූති වේවා,

එසේම මෙහි මුල කී අම්මාටද අප්පච්චීටද මේ බ්ලොගයේ යහපත උපහාර වේවා.

මෙයට උපකාර කළ මෙකී නොකී සියළු දෙනාටද ස්තූති වේවා.

නැවත් මුලට...

මම පන්සලට ගියෙමි.

පෙරදා දහම්පාසල් ගිය පන්සල දැන් නැත,

එය වෙනස් වී ඇත.

මමද වෘධ වී සිටිමි.

අපි පහන් දල්වා මල් පූජා කර නැවත් මාවත දිගේ ආවෙමු.

මම අම්මාගේ පිය සටහන් පයින් මඬිමින් ඈ පසුපස ආවෙමි.

ඇගේ අතේ එල්ලිගත් මම මේ මාවතේම අතීතයේ ඇයට වඩා බෙහෙවින් පොඩි එකෙක්ව ගිය හැටි සිහි කරෙමි.

අපි එදවස නැගූ පියවර යළි නැගිය නොහැක,

ඒවා අතීතයට එක්ව ඇත.

මම ඇගේ අත සෙනෙහෙන් අල්ලාගතිමි.

ඇය හාම පියවර තැබූවෙමි.

අප දෙදෙනාගෙන් කාගේ පියවර කලින් අවසන් වේවිදැයි මා නොදනිමි.

මේ අපගේ එක් තාවකාලික නැවතුමක් පමණි.