නොතීසිය- NOtice this blog is under a deleting process.

මේකේ තියන සමහර ඒවා මකමින් පවතින්නේ.
දැනටමත් දෙක තුනක් ඩිලීට් කොරා.
වැඩක් තියනව නම් උපුටා ගන්න.
ස්තූතියි.

බත්වලට වඩා බෙහෙත් ගිලින අපේ මිනිස්‌සු...

තාලයේ ඉස්පිරී

බොහෝ ඇත හිස් පිරී

වන්නාවෙ දිය පිරී

ඌරු රැල ඇත පිරී

හැමදාම ඡන්දයට

උං එනවා සිඟ සිඟා

ගෑස් පිටි උඩ ගියොත්

අපි යනව සිඟ සිඟා

ප්ලේන්ටිය සහ වඩේ ගිලින විට බොහො දුකින්

ඒ මිලට බුරියානි කති ඌරෝ හරි සැපෙන්

දෙගොල්ලම මෝඩයෝ ඌරු රැල අපායේ

අනික් උං දුක් විඳල ඒත් යයි අපායේ

ඌරන්ට සෙන්ටර් තනා ඇත යහමින්

බෙහෙත් ටික අරගන්න නෑ යන්නෙ පෝලිම්

ගිහින් දිග පෝලිම් ගසා කතිරේ පෙම්

යවා ඌරන් සැපට බූරුවෝ යයි පෝලිම්

සම්බාධක ආවත් කිසිත් නෑ පැණයක්

අපට ඇත පැජරෝ සමඟ තඩි පඩියක්

ජාතියට මාමකව දාගනිවු තව පටියක්

තද කරන් එඩියෙන් පෙළට යමු පාලියක්

බැංකියා බය වෙයි 

යැංකියා පැණ දුවයි

බලු වැඩත් අමතක කරයි

හරි සෝක් බෙහෙතක්.

"විදුසර පුවත්පතෙන් කළ උපුටා ගැනීමකි.

Writer:කරාපිටිය ශික්‍ෂණ රෝහලේ වෛද්‍ය, කොතලාවල ආරක්‍ෂක සරසවි වෛද්‍ය පීඨයේ ශිෂ්‍ය උපදේශක - (බාහිර) 

වෛද්‍ය ජී. ජී. චමල් සංජීව.

''එක ඩොක්‌ටර් කෙනෙක්‌ ළගට ගියා, වැඩක්‌ නැහැ.. මේ.. එක බෙහෙතයි දුන්නේ.. තාම බබා ගේ උණ සනීප නැහැ. අර ඩොක්‌ටර් නම් බෙහෙත් ගොඩක්‌ දෙනවා. එක බෙහෙත් වේලෙන් උණත් සනීප වෙනවා..''
''බබාට උණ වගේ ඩොක්‌ටර්, බෙහෙත් මොනව හරි දෙන්න.. බලෙන් හරි පොවා ගන්නම්...''


මෙවැනි අත්දැකීම් ඔබටත් පොදු වන්නට ඇත. ශ්‍රී ලංකාවේ අප මෙසේ රෝග සුවපත් කරගැනීමේ අරමුණෙන් බටහිර ඖෂධවලට වහල් වීමේ ප්‍රතිපත්තියක්‌ අනුගමනය කරන අතර බටහිර රටවල මීට හාත්පසින් ම වෙනස්‌ තත්ත්වයක්‌ දැකිය හැකි ය. අප විදේශිකයකුට ඖෂධයක්‌ නියම කළ විට එය ආවාට ගියාට ගිල දැමීමට ඔහු සූදානම් නැත. එම ඖෂධය කුමක්‌ ද?, එහි ක්‍රියාකාරීත්වය කුමක්‌ ද?, අතුරු ආබාධ මොනවා ද?, කොපමණ කාලයක්‌ ඖෂධ ලබාගත යුතු ද?, වෙනත් ඖෂධ හා ආහාර සමග නියම කරන ලද ඖෂධය ලබාගැනීමේ දී අතුරු ආබාධ ඇති වේ ද? යන ගැටලු රැසකට පිළිතුරු දීමට වෛද්‍යවරුන්ට සිදු වෙයි. ලබා දෙන ඖෂධ සංඛ්‍යාව වැඩි වන තරමට විදේශිකයා අසතුටට පත් වෙයි. 


ඖෂධ භාවිතය සම්බන්ධ ව තවමත් අපේ රටේ ජනතාව නිසි පරිදි දැනුවත් ව නොමැති වීම මේ ෙ€දවාචකයට එක්‌ හේතුවකි. රෝග අවස්‌ථා නිර්ණය කර එම රෝගකාරකයන් පාලනයට හෝ මර්දනයට හෝ ඖෂධ යොදාගත හැකි ය. මෙහි ප්‍රතිඵලයක්‌ ලෙස මිනිසා ගේ ජීවන තත්ත්වය උසස්‌ කිරීමට වෛද්‍ය විද්‍යාවට හැකි වී ඇත. මේ වන විට තොටිල්ලේ සිට මිනී වළ දක්‌වා ම ඖෂධ නැති ව ම බැරි සංයෝගයක්‌ වී ඇත. දරුවකු මවුකුස පිළිsසිඳ ගැනීමටත් පෙර සිට ම මව ඖෂධ ලබාගැනීම ආරම්භ කරයි. දරු ප්‍රසූතියේ දී ද ඖෂධ ලබාදීම සිදු කරයි. 


පර්යේෂණ වාර්තා පෙන්වා දෙන අන්දමට අප ගේ පවුලේ සාමාජිකයෙක්‌ සැම දින හතරකට ම වරක්‌ අසනීප වෙයි. මීට අමතර ව වයස අවුරුදු 20ත් 45ත් අතර කාලයේ දී සැම පුද්ගලයකු ම වාගේ අසාධ්‍ය රෝගී තත්ත්වයකට ගොදුරු වෙයි. මේ සැම අවස්‌ථාවක දී ම පිහිටට පැමිණෙන්නේ ඖෂධයි. 


රෝගීන්ට ඖෂධ නියම කිරීමට පෙර කරුණු කිහිපයක්‌ සම්බන්ධ ව විශේෂ අවධානය යොමු කළ යුතු ය. ඖෂධ ලබා දීමෙන් රෝගියා ගේ සාමාන්‍ය තත්ත්වයන් වෙනස්‌ වන්නේ ද යන්න පළමු ව කල්පනා කළ යුතු ය. සමහර රෝගී තත්ත්ව ඖෂධ ප්‍රතිකාරවලින් තොර ව ම සුව වෙයි. ඖෂධ ලබා දීමෙන් රෝගියා ගේ සිරුරේ සිදු වෙතැ'යි අපේක්‍ෂිත වෙනස්‌කම් ගැන අවබෝධයක්‌ තිබිය යුතු ය. හැකි සැම විට ම ඉහළ ගුණාත්මකභාවයෙන් යුතු ඖෂධ රෝගියාට ලබා දිය යුතු ය. තමා ගේ ප්‍රතිකාරවලින් රෝගියාට සුව වන්නේ, නම් ඒ බව දැන ගැනීමට වෛද්‍යවරයාට හැකියාව තිබිය යුතු. 


වෛද්‍යවරයකු විසින් රෝගියාට ලබා දෙනු ලබන ඖෂධ නියමිත මාත්‍රාවන් නියමිත ස්‌ථානයේ දී නිවැරැදි ව ක්‍රියාත්මක විය යුතු ලෙස නිවැරැදි මාර්ගය ඔස්‌සේ ලබා දිය යුතු ය. නිදසුනක්‌ වශයෙන් සමහර රෝගවලට බොන බෙහෙත්වලින් සුවය ලැබීමට වැඩි කාලයක්‌ ගත වෙයි. එවැනි විටෙක එන්නත් ලබා දීමට පෙලඹිය යුතු ය. 

Full Article....

http://srilankangreens.blogspot.com/2012/03/100.html 

http://www.vidusara.com/2012/03/21/feature5.html 


Photo:
http://www.jdslanka.org/2010/07/sri-lanka-deadly-dengue-spreads.html 

A picture is worth a thousand words!!! Isn't it?

Top most pictures are my newest rose.

Though it's very beautiful it's short living and not fragrance.

I think next pictures are somewhat familiar to you,

They are the flowers I showed you in last post,

And at the bottom,

of course she's my grand mother,

My fathers mother.

දුක තමා.... ආයෙත් බලන්න :)

කලින් කීව මල

අළුත් මල

ඔය මැද ඉන්නෙ  ගුල්ලෙක්.. මෝඩයා.

පළවෙනි සේපාලිකා ගෙඩිය

අද මල පිපුන,

කියල වැඩක් නෑ හරිම සුවඳයි,

ෆොටෝ ගත්තට ඇති වෙන්නෙ නෑ.

ඊට අමතරව ඔය අත් දෙක මැද තියන්නෙ කලින් කියපු පූජා කරපු මල,

ඒ ගහ හරි හොඳයි,

අනික් ගස් වගේමයි පොහොර නැතත් ලස්සන මල් දෙනවා මට.

ඔය පසුබිමෙන් ඈතින් පේන ජනේලෙ මගේ කාමරේ ජනේලෙ,

ඉතින් මගෙ Landscaping වැඩ කවද හරි ඉවර කරගත්ත දවසක් ලස්සනට තියෙයි.

රොස මලට අල්ලපු සුදු මල ගාඩිනියා,

එයත් මේ දවස් වල මල් පුරවන් ඉන්නවා හරිම සුවඳයි,

එතකොට පිච්ච මල්,

මේ ඔක්කොම අපි හවසට බුදු රජාණන් වහන්සෙට පූජා කරනවා,

ඊට පස්සෙ ගාඩිනිය මල් යන්නෙ මගෙ මේසෙට,

දවස් දෙක තුනක්ම සුවඳ හමනවා මෙහෙම වතුරෙ තිබ්බම,

(රතු රෝස මල නම් සතියක් විතර තියන්න පුළුවන්)

මේ ගහටත් පොහොර ප්‍රශ්න නෑ,

එකම ප්‍රශ්නෙ ගුල්ලො,

උං මල් කනවා.

යටම තියන්නෙ සේපාලිකා ගෙඩියක්,

ඉන්දියන් මිත්‍යා කතාවෙ තියන හැටියට නම් මේ ගහේ ගෙඩි හැදෙන්නෙනෑ,ඒත් ඉතින් මේවගෙ හොඳට ගෙඩි හැදෙනවා.

මෙකෙත් ස්තූතියි අපෙ අම්මට හිමි වෙන්න ඕන,

අම්මගෙ අත් දෙකයි මගෙ අත් දෙකයි දෙකම තියන්නෙ ඒකනෙ.

Note:
ඔබ කලින් ලිපිය කියෙව්වෙ නැත්තං මේක වටහාගන්න අමාරු වේවි.
ඒකත් කියවන්න.
අපි T බද්ධය කරමු - T grafting Picture Tutorial

ගෝඩෝනියා සිලැනිකාගේ වැඩක්... gloriosa90@gmail.com

අපි T බද්ධය කරමු - T grafting Picture Tutorial

කෙලින්ම වැඩේට බහිමු.
අපි බද්ධ කරන්නයි යන්නෙ.
ඉස්සල්ලම ඔබට අවශ්‍යය ගස් දෙක තොරගන්න.
සාමාන්‍යයෙන් අපි කරන්නෙ වටිනාකමෙන් අඩු පහසුවෙන් හැදෙන දුක් විඳින්න පුළුවන් ඔරොත්තු දෙන ගහකට වටින ගහක් බද්ධ කරන එක.
එහෙම වෙන ගහකින් කොටසක් බද්ධ කරන ගහ ග්‍රාහකය,
එතකොට එහෙම වෙන ගහකින් ගන්න කෑල්ල අනුජය.
ග්‍රාහකය කියන ගහ තමා පොළවෙන් පෝෂණය ගන්නෙ.
මේ වැඩේට නම් අපි ග්‍රාහකයට ගන්න ගහ වගේම අනුජය ගන්න ගහත් පොතු ගලවන්න පුළුවන් මට්ටමට වැඩිල තියෙන්න ඕන.
ඊට පස්සෙ අපිට ඕන වෙනවා හොඳට කැපෙන පිහියක් වගේ එකක්,
බද්ධ පිහි කියල ජාතියක් තියනවා,
ඒත් ඉතින් මට හම්බුන ඒවා හරි නෑ,
ඒ නිසා මම පාවිච්චි කරන්නෙ පේපර් කටර් තමා,
ඒත් මීට වඩා ලොකු පේපර් කටර් එකක් පාවිච්චි කරනව නම් හොඳයි.

පේපර් කටර්

බද්ධ පිහි

හරි දැන් වැඩේ පටන් ගමු,
අපි කරන්න යන්නෙ T බද්ධය,
මේක හරිම පහසු එකක්.


ඉස්සල්ලම අනුජයට සුදුසු අංකුරයක් කපා ගන්න,
මේකට හොඳ ඉබේම කොලයක් වැටිල හැදුන ටිකක් උඩට ඉස්සුන එකක්.
(මං කරන්නෙ ඩිමෝ එකක් විතරයි)
ඊට පස්සෙ පුළුවන් ඒ අංකුරේට උඩිනුයි යට්නුයි වටේටම තිරස් කැපුමක් යොදල ඊට පස්සෙ පිටි පස්සෙන් සිරස් කැපුමක් යොදල අංකුරේ ගලවන්න.

එහෙමත් නැත්තං මෙහෙම ලීයත් එක්ක කෑල්ලක් කපල අංකුරේ සහිත පොත්ත ගලවන්න.

උඩ කියපු විදිහට ගලවපු එකේ වැඩි ටික දෙපැත්තෙන් කපන්න.
ක්‍රම දෙකේම කපන කැපුම් තලන්නෙ නැතුව කපන්න.
උඩ ක්‍රමේදි කැපුම් ටික තදින් දාන්න ලීයේ වදිනකම්ම පිහි තලේ,
ඒ වගේම පොත්ත ගලවනකොට පරිස්සම් වෙන්න පොත්තේ ඇතුල් පැත්ත හම ගහගන්නෙ නැති වෙන්න ගලවන්න.
මේකට පිහි තුඩ යොදා ගන්න.

මම කැමති උඩ ක්‍රමේට මොකද එතකොට අංකුරේට ඈතින් පොත්ත ගැලවෙන නිසා පහසුවෙන් ගලවන්න පුළුවන් අංකුරේට හානි නොවී,
එතකොට මුල හරිය පිහියෙන් උස්සල ඉතුරු ටික ඇඟිලි තුඩු වලින් ගලවන්න පුළුවන්.
පොත්ත ගැලෙව්වම පෙනෙයි ඇතුල් පැත්ත දිළිසෙන ගතියක්.

ඊට පස්සෙ ග්‍රාහකයට යමු,
ග්‍රාහකයෙත් අර කීවා වගේ පොත්ත ලේසියෙන් ගලවන්න ලේසි වෙන්න ලීය වදිනකං පිහි තලේ තද කරන්න.
ඊට පස්සෙ තුඩෙන් පොතු කෑලි දෙක ඈත් කරල අපි හදා ගත්තු අනුජය එතෙන්ට දාන්න.

ඊට පස්සෙ ඒක හරියට හදන්න ඇතුල් පැත්ත ලීයෙ ගෑවෙන්න සහ යට දාරය ග්‍රාහකයේ පොත්ත එක්ක මැනවින් සම්බන්ධ වෙන විදිහට,

(මේක හොඳම නෑ, මීට වඩා කැපුම් දාරය සියුම් වෙන්න ඕන,
මෙහෙම අනුජයයි ග්‍රාහක පොත්තයි අතර ඉඩ තියෙන්න බෑ.)

එතකොට තමා ග්‍රාහකයෙන් කෑම බීම යන බට ලයින් ටික අපි බද්ධ කරපු පොත් කෑල්ලෙ බට ලයින් එකට සම්බන්ධ වෙලා ඒක රැකෙන්නෙ.

මේ වැරදි ක්‍රමය 

 දැන් අනුජයට කෑම බීම නෑ

.

ඊට පස්සෙ සෙන්ටිමීටරයක් විතර මහත පොලිතින් පටියක් කපල අරන් යට ඉඳන් උඩට ඔතන්න.
මේකට ෆොටෝ ගන්න බැරි වුනා නෙට් එකෙන් අරන් දානවා.

මේකට නැට්ට ඕනම නෑ හොඳද, නැට්ට නැති අංකුරේක නම් අංකුරේ වැහෙන්නම ඔතන්න,
ඒකතැන ගොඩක් ඔතන්න එපා,
හරියට එක පොටක් ඔතන්න.

තව හැකි ඉක්මනින් මේ වැඩ ටික කරන්න අත කපා ගන්නෙ නැතුව,
නැත්තං අනුජය වේලිලා වැඩේ අසාර්ථක වෙනවා.
අතු කෑල්ල පිටින් තෙත බෑග් එක්ක දාගෙන දුර ඉඳන් ගෙනල්ල වුනත් බද්ධ කරන්න පුළුවන්,
තව ඕන්නම් මේ අනුජය වේලෙන එකෙන් වලක්වන්න කටේ දාගන්නත් පුළුවන්.

මේ වගේම H බද්ධය සහ මේ T අකුර අනික් පැත්ත ගහල කරන බද්ධයත් කරගන්න පුළුවන්, තව ක්‍රම තියනව,

හොයල බලන්න. H එකට දෙපැත්තෙන්ම පොත්ත පෑහෙන විදිහට H අකුරෙ උසට සමාන අනුජයක් ගන්න.

හරි ලේසියි.

මේ තමා අංකුර බද්ධ වල ලේසිම එක.

මේකෙදි ග්‍රාහකයෙ ගොඩක් උඩින් බද්ධ කරන්න එපා.

ඒ වගේම බද්ධ කරල සති දෙකක් යනකන් ඔතපු පටි ගලවන්නත් එපා.

ඒවා ඔතනඔට හොඳට ඔතන්න වතුර යන්නෙ නැති වෙන්න සහ වියලීමෙන් ආරක්ෂා කරගන්න.

සති දෙකකින් බලනකොට අනුජය පණ පිටින් නම් වැඩේ හරි.

තව ටිකක් බලන්න ඊට පස්සෙ ටික දවසකින් ඒක දල්ලක් දාන්න යනව නම් වැඩේ සාර්ථකයි.

එතකොට ග්‍රාහකයේ බද්ධයට සෙන්ටි මීටර් පහක් විතර උඩින් කඳ කපල දාන්න.

ඊටත් පස්සෙ ග්‍රාහකයේ අංකුර නැගල එනවනම් කඩල දාන්න,

නැත්තං අපි බද්ධ කරපු එක හරියන්නෙ නෑ,

ගහ උපරිම උත්සාහය දාල තමන්ගෙ අංකුර ටික හදා ගන්නවා.

අන්තිමේට මෙන්න මේ වගේ ප්‍රතිඵලයක් ලැබෙනවා,

හ්ම්ම් සුවඳ,

මගේ රෝස ඉතිහාසේ සුවඳම රෝස මල මේක,

බද්ධ කරල තමා හැදුවෙ,ඉවසිල්ලක් නෑ මට මේක පිපෙනකං.

හෙට දිහාට පිපෙයි,

ඉතින් වැඩේ කරල බලන්න,

එක ගහේ පාට කීපයක් මල් බලන්න පුළුවන්.

ඉස්සල්ලම වද ගස් වල වැඩේ කරල පුරුදු වෙන්න.

මේකෙ බර බර වචන දැම්මෙ නෑ,

ශාකයේ පටක ව්‍යුහය ගැනත් දැම්මෙ නෑ,

ඒකට වෙලා යන නිසා.
ඒත් හිතනවා ඕන කෙනෙකුට වැඩේ තේරුම් යාවි කියල.

මේ මගේ ලොකුම රතු රෝස මල,

මේක බුදු රජාණන් වහන්සෙට පූජා කළා.

මෙයා හම්බුනේ ෆොටෝ ගන්න යනකොට

සේපාලිකා ගහේ එල්ලිලා හිටියෙ.

දැන් සළබයෙක් වෙන්න ළඟයි.

කාලා කාලා ශක්තිය ගබඩා කරන් ඉන්නෙ.

මේ උකුසු සළබයෙක්ගේ (Hawk Moth) පැටියෙක්.

ස්තූතිය:

හැමදේටම මගේ ආදරණීය අම්මාට සහ අප්පච්චිට,

ආයෙත් කැමරාවක් සහ අළුත් මොනිටර් එකක් අරන් දුන්නට.

තව අම්ම තමා මේ සමහර ෆොටෝ ගත්තේ.

තවද මම ඕ/ලෙවල් වලටවත් ඇග්‍රිකචල් කර නැති වග කරුණාවෙන් සළකන්න.

ඒත් ඉතින් ඇග්‍රි කචල් කොරපු අයට කියල දුන්නා සමහර ඒවා.

කටවහන් හිටපු මේ කාලෙ අස්සෙ ගොඩක් දේ ඉගෙන ගත්තා,

ගොඩක් දේ හිතුවා,

පරිසර ප්‍රශ්න ගැන එකක් කියන්නම්,

අපෙ මිනිස්සු ගුටි කාලත් කරන්නෙ ඒ ගොල්ලටම පාඩු කරගන්න එක.

මේ කියන්නෙ ටයර් පුච්චන එක ගැන,

පාරත් ඉවරයි, පෙනහළුත් ඉවරයි ,පරිසරෙත් ඉවරයි.

පවු.
මෙන්න අවසන් ප්‍රතිඵලය,
http://myideasgordoniaceylanica.blogspot.com/2012/03/blog-post_5800.html

අනාගතය සුභ නොවීමට බෝහෝ ඉඩ ඇත.

මට අද සෑහෙන දිනකින් නොදැණුන මූඩ් ගතියක් දැණිනි.

ලියන්නෙ නැතුව සිටීමට සිතා සිටි දේවල් කිහිපයක් ගැන ලියමි.

ඇත්තෙන්ම මා සිතාගෙන සිටියේ බොහෝ දිනකට බ්ලොග් පලාතෙවත් නොඑන්ටය.

එහෙත් සාමාන්‍යයෙන් ප්‍රවෘති නොබලන මා අද ප්‍රවෘති බැලුවෙමි.

අලි ගසා මිනිසුන් මැරී ඇත.

මිනිසා මැරූ අලියාද මරා ඇත.

ලුණුගම්වෙහෙරෙන් මැණික් ඉල්ලම් මතු වී ඇත,

ඒවා ගැනීමට මිනිස්සු පොරකති.

කොහෙදෝ සුවිසාල හෝටලයක් හැදීමට යයි.

කලා වැව ඉස්මත්ත වනසා පස් හාරයි.

ඇමරිකාව ලංකාවට වලියක් දැමීමට අර අදී.

මට නම් දැනෙන්නේ රටට අත්වෙන්නට යන්නේ හොඳ කාලයක් නොවන බවයි.

බොහෝදුරට ලංකාවට සහ එහි මිනිසුන්ට දුක් විඳින්ට වෙන කාලයක් එලඹිය හැක.

ලංකාව යනු සාමාන්‍යය රටක් නොවේ.

ලෝකයේ වැදගත්ම රට ලංකාවයි.

ලොව විසූ බලවත්ම පුද්ගලයා වූ බුදු රජාණන්වහන්සේගේ ධාතූන් වහන්සේලා අති බහුතරයක් ද,

උන් වහන්සේ පිට දුන් බෝධිය ද,

උන් වහන්සේගේ පාත්‍රය ද,

උන්වහන්සේගේ පිරිසිදු ශ්‍රී සද්ධර්මයද දරා සිටින භූමිය මෙයයි.

අප එකාන්තයෙන්ම බෞද්ධ උරුමයක් සහිත රටකි.

බහු ආගම් ආදි කතා කොච්චර කීවත් මේ රට ගොඩනැගුනේ බුදු දහම මතය.

මෙහි සිටින මිනිසුන්ගේ ජීවිත ආධ්‍යාත්මික සහ නොපෙනෙන දේවල් සමඟ බැඳී ඇත.

ඔවුන්ට දෙවියන්ද යක්ෂයන්ද නාගයන්ද වෙනත් බලවේග සමඟ සාමයෙන් සිටිය යුතු වේ.

මේ එළඹ ඇත්තේ ඒ බලවේග සතුටු කරවන කාලයක් නොවේ.

රට පුරා මහා නිධන් මංකොල්ල සිදු වේ,

වැව් සහ ජලය විනාශ වේ,

ඒ මිහිඳු මහ රහතන් වහන්සේ සැතපුන යහනද පුපුරවා හැර ඇත.

මේ සියල්ල දෙවියන් ඇතුළු අමනුෂ්‍යයන් සතුටු කරවන සුළු ඒවා  නොවේ.

ඔබට කලා වැවේ උපත මතක නැතුවා වීමට බැරිය.

කාල නම් දරුවා මියගොස් කලා වැවේ අධිපති යක්ෂයා බිහි විය.

නාග රූප වැව් අසල කොටා ඇත්තේ ලස්සනට නොවේ.

ඒ මේ ජලය හා නාගයන් බැඳී ඇති නිසාය.

අදටත් ඒ යක්ෂයන් සහ නාගයන් ඔවුන්ගේ අඩවි වල අණසක පතුරාගෙන සිටී.

ඔවුන් මේ දේවල් නිසා කෝප වී ඇතුවාට සැක නැත.

නිධාන වලට අරක්ගත් අමනුෂ්‍යයන් ද සතුටින් නොසිටිනවා ඇත.

මේ සියළු දෙනාම සිටින්නේ කෝපයෙනි.

ඒ ඔවුන්ගේ පූජනීය දේවල් විනාශ කරන නිසාය.

මේ වැව් හැදුනේ ප්ලේන් බෑමට නොවේ,

ඒවා ගැලපෙන්නෙ වෙන රටවලටය,

වැව් පූජනීය තැන් විය,

එහෙවු වැව් වලට අද සිදුවී ඇත්තේ කුමක් ද?

මා එක් බ්ලොගයක කියවූ කරුණක් වූයේ මල් සුවඳ ආහාරයට ගන්න දෙවියන් පොළවෙන් ඈත් වී ඇති බවයි,

ඒ අධික කෘෂි රසායන භාවිතය නිසාය.

(කීමට අමතක විය ඔබ මොඩන්ම කෙනෙක් නම් මේක කියවා විවේචන කිරීමට ඇරසෙන්න එපා)

මේ දේවල් අස්සේම අපේ රට දිගු කාලීන ක්‍රමික විනාශයකට ලක්වී ඇත.

අපට දැන් ස්ව්‍යංපෝෂිත ආර්ථිකයක් නැත.

අවශ්‍යයම දේවල් වන්නේ ඛණිජ තෙල්ම නොවේ,

අඩු ගානේ අපට තැම්බූ කොස් හෝ බත් සහ පොල් කා ජීවත් වීමට නොහැක.

අපිට අද මේ කිසිවක් නොමැත.

තිබෙන හාල් වලද ආසනික්ය.

ආසනික් තියන හාල් වුවද විකුණා ගත නොහැකිව ගොවියන් අසරණ වෙයි.

බහුජාතික සමාගම් සහ පිට රටවල් කළේ කුමක් ද?

සුද්දන් කළේ හැකි තරම් වැව් විනාශ කර සිංහලයාගේ තිබූ ස්ව්‍යංපෝෂිත බව නැති කිරීමය.

මා කියවා ඇති පරිදි බ්‍රවුන්‍රිග් ආණ්ඩුකාරයා වැව් වල නොමිලේ ශ්‍රමදාන කිරීම වලකා ඇති ඇතර සෑහෙන වැව් ප්‍රමාණයක බැමි කඩා ඇත.

ඔහුගේ ආර්යාව කර ඇත්තේ ජපන් ජබර ගෙනවිත් ලංකාවේ ජල පද්ධතියට බෝ කිරීමය.

අතීතයේ අපේ මිනිසුන් උඩරටට වී සිතලට සනීපෙට නොඉඳ  රජරටට වී සිටියේ පිස්සුව්ට නොවේ.

ඔවුන් රටේ ජලය එකතු වී ඇත්තේ කඳුකරයේ බව දැන සිටියහ.

එහි පදිංචි වූවොත් එය වැනසෙන බව දත්හ.

ජලය නැතුව මොකුත් බැරි බව දැනගත් ඔවුන් එහි පදිංචි නොවූහ.

එසේ පූජනීයව රැකගත් ලංකාවේ ජල සංචිතය වූ කඳුකරය තේ වගාව  සහ කෝපි වගාව සඳහා විනාශ කෙරිනි.

අද නුවරඑළිය එකම රසායනික පිරි විෂ බිමකි.

එසේම මුඩු වූ බිම් තවත් විනාශ වෙන පයිනස් වගා ඇති කරන ලදි.

මේවා භූගත ජලය හොඳින්ම වනසයි.

එසේම දිරාපත්වීම අඩු කොළ එකතු වෙයි,

යටි රෝපනයක් ඇත්තේම නැත.

ඒ යුගය ඉවර වූ පසු ලංකාවේ හේන් ගොවිතැනට පහර වැදිනි.

හේන යනු බෝග රැසකින් පිරි ගොවියා ස්ව්‍යංපෝෂිත කර කෘෂි බිමකි.

ඔවුන් කලේ එය විනාශ කිරීමයි.

හේන පරිසරය වනසන එකක් බවට හං වඩු ගසා තහනම් කරේය.

ගොවියා හතරැස් පාත්තියක වගා කිරීමට පොළබවන ලදි.

හතරැස් පාත්තියේ හිටෙව්වේ නැත්නම් ආධාර නොදී හැරියේය.

ඉන් පසු ඔවුන්ට එක බෝගයක් වගා කර ජීවත් වීමට හුරු කළේය.

ඔවුන්ගේ සිත තුල ඇති කළ හැඟීම එයයි.

ඉන් පසු ඔවුන්ම කෘෂි රසායන හඳුන්වා දුන්නෝය.

ඉන් අපේ පරිසරයේ සමතුලිතතාව නැති විය.

ඉන් පසු ගොවියාට ඒවා නැතුව බැරි විය.

පළමුව නොමිලේ දුන් ඒ විස අපිටම විකුණන්ට ඔවුන්ට හැකි විය.

එයින්ම මිනිසුන් ලෙඩ කරවන රසායන ටොන් ගණනක් දශක ගාණක් තිස්සේ පොළවේ එකතු විය.

අහක දමන දණ්ඩ වුවත් දළුලා යළි පැලවේ කියූ භූමිය රසායනික පොහොර වලටම පදම් වූ නිසරු එකක් විය.

අදටත් මේ දේවල් නවතින්නේ නැත්තේ,

දන්නා අයද කටවහන් ඉන්නේ බහු ජාතික සමාගම් වල බලයෙනි.

අපට තෙල් හෝ දියමන්ති ආකර නැත.

වෙනත් වටිනා ඛනිජ ද නැත.

විශාල භූමියක් ද නැත.

ලංකාවට ගැලපෙන් ප්‍රධාන කර්මාන්තය කෘෂි කර්මාන්තයයි.

අපිට ඒ සඳහා අවැසි දේ උරුම වී තිබිනි.

අපිට ගැලපෙන්නෙ සංචාරක කර්මාන්තයවත් වෙන දෙයක්වත් නොවේ වී ගොවිතැනයි.

පෙරදිග ධාන්‍යාගාරය අපේ රට විය.

අපට ඒ තත්වයට යෑමේ නොහැකියාවක් තවම නැත.

එහෙත් අප තවම ප්‍රමාද වෙමින් සිටිමු.

ලෝකයේ දියුණු රටවලින් බැහැර වෙමින් යන ගල් අඟුරු බලාගාර චීනයෙන් අපිට දෙන්නේ ආදරයට නොවේ.

කොහොමත් අපට ගල් අඟුරු ගේන්ට වෙන්නේ පිට රටිනි.

අපිට මහා දැවැන්ත හෝටල් වලින්ද වැඩක් නැත.

පළමුදේය බඩගින්නයි.

අපි එයින් මිදීමට කුළුණු, පොකුණු  'වේ'හෝ තැන්නවල් ගසා වැඩක් නැත.

බඩගිනි වූ විට ඒවා ලෙවකන්ට ද?

හෙට අපට ආර්ථික සම්බාධක පැනවූවොත් වෙන හරිය ඕනම මෝඩයෙකුට හිතා ගත හැක.

මොන ආණ්ඩුව ආවත් වෙන්ට ඕන දේ වුනේ නැත.

විය යුත්තේ අපේ කෘෂිකර්මය සහ වැව් පද්ධතියට නැවත පණ පෙවීමයි.

ඒ දේ කරන තෙක් අපිට සෙතක් වෙන්නෙ නැත.

සංවර්ධනය අවශ්‍යය මා එය නෑ යයි නොකියමි.
එහෙත් අපි ඉස්සල්ලාම කළ යුත්තේ බඩ ගැන හිතීම නොවේද?
ඉන් පසු ඕන මල ඉලව්වක්.
සංවර්ධනයේ නාමයෙන් අපි රැල්ලේ යා යුතු ද?
මේ පුංචි රටට දරා ගත නොහැකි අනවශ්‍යය ව්‍යාපෘති ඕන ද?

මේ යන විදිහට අපිට ආර්ථික සම්බාධක ආවත් නැතත්  ප්‍රශ්න මතු වේ.

ඇමරිකාවේ ගෝත්‍රික මානසිකත්වය නිසා ලෝකයේ යුද්ධයේ ගිණි පුපුරු අළු යට සැඟවී ඇවිලීමට වෙලාවක් එනතෙක් බලාසිටී.

ඊට අමතරව වසර ගණනක් තිස්සේ සොබාදහම දූෂණය කිරීමේ විපාකද අපට ලැබෙනවා නොඅනුමානය.

දැන් අවිද්‍යාඥයින් කියන පරිදි ලෝකයේම කාබන් ඩයොක්සයිඩ් පිටවීම නැවතුවත්,

මේ එකතු වී තිබෙන ප්‍රමාණය නිසා තව කලකින් ගෝලීය උෂ්ණත්වය අංශක දෙකකින්ද කොහෙද ඉහල යයි.

එහි අනිටු විපාක ද අපිට විඳින්න සිදු වෙයි.

නැවතත් මා අපේ රටට එමි.

මේ රටේ පහල වන්නේ සුභ ලකුණු නොවේ,

නිල් මැණික් මතු වීම සුභ දෙයක් යැයි කිව නොහැක.

ඔතනින් මිනී මැරුම් ආරම්ඹ විය හැක.

හිර කරුවන්ගේ කැළඹීම්ද ගෙනෙන්නේ හොඳ ඉවක් නොවේ.

මා කිසිම දේශපාලන පක්ෂයකට අයත් නොවෙමි.

මා දැක ඇති කිසිම දේශපාලකයෙකු රටට හෝ මිනිසුන්ට ආදරේට ආවා යැයි මා නොසිතමි.

මට තේරෙන කාලේ පටන් තිබූ ආණ්ඩුද එසේමය.

අවාසනාවට මට මේවා ගැන නිකමට හෝ ලිවීමට තේරෙන්නේ දැන්ය.

ආණ්ඩුවේ වාසනාවට සහ අවාසනාවට ඇමරිකන් ප්‍රශ්නය ආවේය.

තෙල් වලට උද්ඝෝෂණ කළ මිනිසුන් සඳුදා රට වෙනුවෙන් උද්ඝෝෂණය කරනු ඇත.

මීට අමතරව මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා මිය ගියොත් ලංකාවේ නැවත වාර්ගික අර්බුද ඇති වෙනු ඇත.
දෙමල මිනිසුන් මෙන් නොව මුස්ලිම් අය නැගිට්ටොත් වෙන්නේ වහ කන්නටය.
ඒ ඔවුන් බූවල්ලෙක් මෙන් ලංකාව වෙලාගෙන ඇති නිසය.
ඔවුන් ලංකාවේ ආර්ථිකය ද දේශපාලනයද අධ්‍යාපනය ඉඩ කඩද ජන සංඛ්‍යාවද අල්ලා ගනිමින් සිටී.
ඔව්න් යුද්ධ කරොත් නම් ඉවරෙටම ඉවරය.
මක් නිසාද යත් ඔවුන්ගේ ආගමෙන්ම උගන්වන්නේ යුද්ධ කරන්නය.

එවිට ඔවුන්ට ප්‍රශ්න අමතක වෙනු ඇත.

මේ සියල්ලටම වඩා වැදගත් දෙයක් තිබේ ඒ ජීවිතයයි.

මේ වසරේ අප අතුරින් සමහරෙකුට මිය යෑමට සිදු විය හැක.

මේ සියල්ල හැරදා අප යා යුතුය.

තමන්ට පිහිට තමාමය.

මටද එය එසේමය,

මේ මොනවා ලීවත් මට පිළිසරණ මාම හදාගත යුතුය.

මක් නිසාද යත් මේ රටේ වෙන්නට යන විනාශ වලින් මමද මිය යා හැකි නිසාය.

මා මේ සියල්ල ලීවේ කිසිම පක්ෂයකට පක්ෂව නොවේ,

ආණ්ඩු පෙරලන්ටත් නොවේ.

හුදෙක්ම මට දැනුණ බයානක දැනීම නිසාය.

ඔබත් කල්පනා කරන්න.

ඔබටත් කොයි වෙලාවක මිය යෑමට වේදැයි දන්නෙ කවුද?
අවුරුදු විසි එකේ කොල්ලෙක් වන මට මේවා ගැන තේරෙන්නේ මේ අයුරිනි.

ගෝඩෝනියා සිලැනිකාගේ වැඩක්... gloriosa90@gmail.com

වැඩ දැමූ සුදු සාරිය ...

ඇය කිසිදිනක මෙවන් ලස්සන සාරියක් ඇඳ නැත.
ඇයට මහත් සතුටක් දැණිනි සුදු සාරියේ සියුම් ලෙස වැඩ දමා ඇත්තේ චාම් විදිහට වූවත් එය සුන්දරය.
හැට්ටයද පිළිවලය,
කොණ්ඩය හොඳින් පීරා කටු ගසා ඇත.
ඇය තරුණ කාලයේවත් මේතරම් හොඳට ඇඳ පැළඳ සිටි දවසක් මතක නැත.
ඇය වන් වැඩකාර ගෑණියකට මෙවන් සාරියක් අඳින්න ලැබේයැයි ඈ හීනෙන් වත් හිතන්නට නැතුව ඇත.


මැණිකා උපන්නේ වලව්වේ වත්ත පහල තිබුන කුඩා පැලෙහිය.
ඒ නිසා උපන්දා සිට ඇගේ ජීවිතයේ වැඩිම කාලයක් ගතකර ඇත්තේ මෙහිය.
එසේ වුවද ඇයට ගමේ සමවයස් ගැහැණුන් සමඟ ආඩම්බරයෙන් කීමට තරම් ගමන් ප්‍රමානයක් ඇය ගොස් සිටියේ වලව්වෙ හාමුලාට පින් සිද්ද වෙන්ටය.
ප්‍රවේණි දාසයන් ලෙස වලව්වේ සිටි මෙහෙකරුවන් වූ ඇගේ මවු පියන්ගේ අඩි පාරේම යෑමට ඇයට සිදු විය,
මේ නිසා ඇයට කුඩා කල සිටම වලව්වේ කුස්සියේ වැඩ වලට උදව් කරන්නට සිදු විය.
ඇයට දුක් තිබුනද වලව්වෙන් කෑම බීම ලැබුනි.
සමහර විට කඩෙන් ගෙනා රස කෑම වලද කොට ලැබිනි.
ඒ නිසා ඇයට තරමක් සැපවත් ජීවිතයක් කුඩාකල තිබිනි.
එහෙත් ඇගේ මව සහ පියා රෑට ගෙදර ආ විට ඔවුන්ගේ රිදුම් දෙන දෑත් දෙපා පිරිමැඳීමට ඇයට සිදු විය.


කාලය ගතවී ගියේය,
ඇයගේ තරුණ වයස එළඹිනි.
එවිට ඇගේ මවු පියන් ඒ තරම් මහන්සි වී ගෙදර එන්නට හේතුව ඇයට තේරුම් ගියේය.
ඔවුන් සිටියේ වලව්වක වුව, කෑම බීම ලැබුනා වුව,
ඔවුන්ගේ ජීවිත සර්කස් එකක සිටින සතුන්ගේ මෙන් විය.
ඒවා කිසිදාක නිවහල් ඒවා වූයේ නැත.
වලව්වේ නිවැසියන්ගෙන් සමහරු ටිකක් හොඳ වුවත්,
අවස්ථාව ආ විට ඔවුන්ගේ මාන්නක්කාර ලේ පෙරට එයි.
එවිට තමා කවුදැයි ඇයට හොඳින් තේරුම් යයි.


ඇය කුඩා කල දවසක් ලොකු හාමුලා නැති දිනක පොඩි හාමුගේ කාමරය අසලින් යන විට,
ඇයට අමුතු ශබ්දයක් ඇසී එබී බැලූ විට කුස්සියේ වැඩ කළ ළසඳා අක්කා සහ පොඩි හාමු මොනවාදො කරනවා පෙණෛනි.
ඇයට එය තේරුම් ගියේ නැත,
එහෙත් ටික කලකට පසු ළසඳා අක්කට බැන වැදී වලව්වෙන් එළවා දමනු ඇය දැක්කේය.
"ඇයි අම්මේ ළසඳා අක්කව එළවල දැම්මෙ?"
"ඒකි මහ විසේකාර එකියක් දුවේ ඒකයි"
වලව්වට කඹුරා කල්ගත වෙන විට එවන් හීන වූ කොන්ද බිඳ දමන තත්වයකට පත්වෙන බව ඇයට තේරුනේ ඈ ලොකු වුන ඒටය.
එහෙත් වයසක මැණිකාද එවන් තත්වයට ඇද වැටුනේ නිරායාසයෙන්මය.
පොඩි හාමුගේ කාමරයට ඇයටද යෑමට සිදු විය.
එහෙත් ටික කලකින් ඔහු සිය පවුල සමඟම ඒරොප්පෙට ගිය බැවින් ඇයට ළසඳා මෙන් වලව්ව හැර යෑමට සිදු නොවිනි.
කෙසේ වුවත් වත්තේ පොල් කඩන්නට ආ පියදාසගේ පුතා සමඟ ඇයට විවාහ වෙන්නට සිදු විය.
මේ සියල්ල සිදු වී දැන් බොහෝ කල් වෙයි.
එහෙත් දැන් ඒ අතීතය ගැන සිතන විට ඇයට විශේෂ හැඟීමක් නොදැනේ.
ඒත් පන්සලේ හාමුදුරුවෝ කියන පරිදි නැවත් ඉපදෙනවා නම් මේ වලව්වෙම වැඩට එන්ට වේවිදැයි ඇයට බියක් ඇත.
ඒ නිසා අවුරුදු පනස් හයේදී වලව්වෙන් ලැබුන සිල් ගැනීමේ නිදහස නිසා,
හැම පෝයටම සිල් ගැනීමෙන් පසු මේ වලව්වෙ නම් ආය ඉපදෙන්න නොලැබේවා යැ‍යි පතයි.


එදා ඇයට පොඩි හාමු ඉස්සර සිටි කාමරයෙන් හුරු පුරුදු කෙඳිරිලක් ඇසුණි.
දැන් ඒ කාමරයේ සිටින්නේ පොඩි හාමුගේ පුතාය.
ඔහු මේ දින වල නිවාඩුවට ලංකාවට ඇවිත් සිටි.
හාමු ඇයව දැක්කේය, ඔහු සමඟ කුස්සියේ අලුත් වැඩකාර කෙල්ල සිටියාය.
"උඹ මේව කාට හරි කියල තිබුනොත් එහෙම!!!
 නාකි ගෑණි"
ඔහු ඇයව තල්ලු කර දැම්මේය.
වයස්ගත ඇගේ ශරීරය වාරු නැතිව ඇද වැටිනි.


ඇය ඈ දෙසම බලන විට ඇගේ සුදු මේස් දැමූ අත් උඩ සුදු පාට මල් කළඹක් පෙණිනි.
ඇයට ඒ මල් වර්ගය මතක් විය,
පොඩි හාමු ඉස්සල්ලාම කාමරයට එන්න කීවේ ඒ මල් බලන්නය.
ඊට පසු නොයෙක් වර ඇයට කාමරයට යෑමට සිදු විය.
"පව් හොඳ ගෑණි,ලිස්සල වැටිල,"
කවුදෝ කියනව ඇයට ඇසිණි.


ගෝඩෝනියා සිලැනිකාගේ වැඩක්... gloriosa90@gmail.com

පිරිමි ළමයින්ට ප්‍රශ්නයක්; කවුද කැමති ඩොමිනිකාවට යන්ට? අත උස්සන්ට බලන්ට (No Age limit)

අද අපිට උගන්නව්වා සෝෂියෝලොජි.

ඒ කියන්නෙ සමාජවිද්‍යාවට සම්බන්ධ එකක්.

මටත් වැඩිය තේරුණේ, මොකද පාඩම ඉවරවුනේ නෑනෙ මතක විදිහට ලියන්නම්.

මේකෙ හරය  මෙහෙමයි ඒ කියන්නෙ ලිංගභේදය අනුව සමාජයේ බෙදීම් ගැන එකක්.

මේක රට ජාතිය ආගම වැනි දේවල් වලට අනුව වෙනස් වෙනවා,

කෙටියෙන් කීවොත් සංස්කෘතියට අනුව වෙනස් වෙනවා.

මේකෙ උදාහරණයකට ගත්තා ඩොමිනිකාව කියල රටක්,

තියන්නෙ දකුණු ඇමරිකාවෙලු.

ඒ රටේ මේ ගැන සමාජයේ පොදු අදහස මෙහෙමයිලු,

ගැහැණිය

1.එක පිරිමියෙකුට බැඳී සිටිය යුතුය.

2.ස්වාධීනව යැපිය යුතුය.

3.දරුවන් බලා ගැනීම ඔවුන්ගේ වැඩ සහ ලිංගික ජීවිතය ගැන මනා දැනුමක් එනම් දරුවන්   හැදීම ගැන හොඳින්ම දැන සිටිය යුතුය.

බෙහෙත් ගැනීමට පිට කෙනෙක් ළඟට විශේෂයෙන්ම වෙනත් කාන්තාවක් ළඟට යෑම පහත්ය, ඒ නිසා  අත්බෙහෙත් ගැන මනා දැනුමක් තිබිය යුතුය.

දරුවන්ගේ සියළු වැඩ වලට දක්ෂ විය යුතුය.

මේ නිසා මේ කාන්තාවන් සෞඛ්‍යය සදහා වෙනත් ගැහැණියක් ළඟට යන්නෙ දරුවන්ගේ බර කිරීමට පමණි.

ඒ ගැහැණුත් අවිවාහක තරුණ ගැහැණු.

එයද කරන්නෙ සායනය තුල නොව එළියේය,

එළියේ සිටින විට කාන්තාව දරුවාට කිරි පොවයි,

ඒ තමා දරුවන්ගේ සියළු වැඩ වලට දක්ෂ බවත්,

තමන්ට දරුවන් බලාගැනීම හැකි බවත් සමාජයට පෙනීමටය.

4.හැකි තරම් දරුවන් වැදිය යුතුය.

5.ඔවුන්ගේ විශ්වාසයට අනුව සෞඛ්‍යය හැඟීම් හා බැඳී ඇති බැවින් තම ස්වාමියාගේ හිත නරක් නොකළ යුතුය.

පිරිමියා

1.හැකි තරම් ගැහැණු සමග සිට හැකි තරම් දරුවන් සැදිය යුතුය.

2.එක ගැහැණියෙක්ට බැඳී ඇති බව පෙන්වීම පහත්ය.

3.දරුවන් හැදුවද ඔවුන් ගැන සොය බැලීම අනවශ්‍යය,

  සුළු ආධාර දිය යුතුය,

  ඒද තමන් වැඩකාරයෙක් බව පෙන්වීමටය.

ඉතින් මේ රටේ ලිංගික රෝග පාලනයට උපත් පාලන කොපු හඳුන්වා දුන්නලු.

ඒත් ඒක සාර්ථක වුනේ නෑලු,

මොකද ගෑණු කැමති නෑ පිරිමියාව අසතුටු කරන්න.

පිරිමි කැමති නෑ ඒව පාවිච්චි කරන්න මොකද එහෙම කරොත් ඒ ගෑණු කෙනාට විශේෂ බැඳීමක් තියන බව පේන නිසා!!!

දැන් සමහරවිට මෙහෙම නැතුව ඇති,

මොකද දැන් ටිකක් ලෝකෙ දියුණුයිනෙ (තාක්ෂණය අතින්)

ඔබ මොකද හිතන්නෙ මේ කතාව ගැන?

මට නම් හිතෙන්නෙ මේ ගෑණු පිරිමි ඔක්කොම පව්,

ඔක්කොටම ලැබෙන්නෙ ශෝකජනක අනාගතයක්.

අපේ අල්ලපු රටවල් කොහොමද?,

ඉන්දියාවෙ දැන් ලොකු ප්‍රශ්නයක්ලු සමහර පළාත් වල ගෑණු අඩුකම,

මොකද මිනිස්සු ගෑණු දරුවන් හදන්න කැමති නෑ,

මොකද බඳින්න දෑවැදි ඕන.

ගෑණු දරුවන් පිළිසීන්දගත්තම ගබ්සා කරනවලු.

(ගබ්සා නම් අපෙ රටෙත් අඩු නෑ)

ඒ වගේම පකිස්ථානය වගේ රටවල ඇසිඩ් ගැසීම් ගැහැණුන්ව ගිණි තැබීම් අධිකයි.

ඒ නිසා සතුටු වෙන්න ඔබත් මමත් ඒ වගේ තැනක ඉපදුණේ නැති එක ගැන.

අපෙ රට බෞද්ධ රටක් වුන නිසා මේ වගේ ලිංග භේදයට අනුව විසමව සැලකීම අඩුයි.

ඔබ මේ රටේ ඉපදුණේ පිනකට,

ඒ නිසා රට රැකගන්න, ඔබත් රැකෙන්න,

මේ කීවෙ ගෑණු පිරිමි දෙගොල්ලටම.

***මේක විහිළුවක්වත් ෆැන්ටසියක්වත් නොවන බව කරුණාවෙන් සළකන්න.

සටහන:

දැන් එක දිගට පෝස්ට් දාල තියන නිසා මගෙ හිතේ ජනතාවට දාපුව  හරියට කියවන්න බැරිවෙන්න පුළුවන්.,

කැමති නම් කියවන්න පසුගිය වැදගත් ලිපි,

01.ඇයි මං මේවා ගැන හිතන්නෙ? Tribute to Galagedara Anonymous

02.භයානක වැලන්ටයින් - Dangerous Valentine

ඒ වගේම ඒවා බැලුවෙ නැතත් මෙන්න මේ ලිපිය දැක්කෙ නැත්නම් බලල, මේ රෝගී වෙලා ඉන්න අපි වගේම තරුණ,ගෑණු ළමයට උදවු කරන්න,

කවුද දන්නෙ අපිටත් ඔහොම ලෙඩක් හැදෙයිද නැද්ද කියල?

අවශ්‍යය රුපියල් 220000ක් වගේ මුදලක්ලු,

ඒක දුප්පත් දෙමව්පියන්ට දරන්න අමාරුයිලු,

ඉහින් ඔබට පුළුවන් රුපියල් 100කින් හරි මේකට දායක වෙන්න.

"ඈ නමින් “ලක්ෂිකා තිළිණ මධුෂානී“  වන්නීය , ගාල්ල සංඝමිත්තා බාළිකා විද්‍යාලයෙන් 2009 වසරේදි අ.පො.ස.උසස් පෙළට ඉදිරිපත්ව ,  උසස් පෙළ යහමින් සමත් වූවත් සරසවි වරම් නොළද ඈ , රෝගී සත්කාරය වෙත තිබූ උනන්දුව නිසාවෙන් හෙද සේවය වෙත සිත යොමු කළාය , එම විෂය පුහුණුව සඳහා ඇය තෝරා ගත්තේ  “ජාතික වෘත්තීය සහ කාර්මික පුහුණු කිරීමේ අධිකාරියේ හෙද පුහුණු පාසලයි“  , ඒ ගාල්ල සමුපකාර හෙද පුහුණු පාසලයි.

ආර්ථික දුෂ්කරතා කොතෙක් වෙතත් දිරියෙන් සහ රෝගීන් වෙත දයාබරිත හදවතකින් යුතුව ,තමන් වෙත නොමිලේ ලැබෙන මේ ජාතික මට්ටමේ හෙද  පුහුණුව සාර්ථකව සහ උද්යෝගයෙන් හදාරමින් සිටින්නීය , විටෙක පන්තියේ දක්ෂතම සිසුවියක් ලෙස කණ්ඩායම් නායකත්වත් , විටෙක දක්ෂ ගායිකාවක් ලෙස ඇඟේ සොඳුරු හඬ හැකියාවත් ,  තවත් අවස්ථාවෙක දක්ෂ කථිකාවක් ලෙස ඇගේ වාග් සරඹයත් දැක්වූ ඇය අද ......... පිළිකා රෝගියකු ලෙස අසරණව  සිටිනා බව ඔබ දන්නවාද ? ...

ඔව්, ඇය අද තයිරෝයිඩ් ග්‍රන්ථියේ ඇති වන “පැපිලෝමා වර්ගයේ “ පිළිකාවකට ගොදුරුව , ශල්‍යකර්මයකට ලක්ව ඉදිරි ප්‍රතිකාර බලාපොරොත්තුවෙන් සිටිනවා . ඉදිරි ප්‍රතිකාරය ලෙස ඇත්තේ විකිරණශීලී අයඩින් ප්‍රතිකාරයයි , එය ලබා ගැනීමට රජයේ ආයතන වල (කරාපිටිය රෝහල සහ මහරගම පිළිකා රෝහල) අවම වශයෙන් වසරක පොරොත්තු ලේඛණයක (waiting list)  රැඳි සිටිය යුතුව ඇති අතර ඒ “දිගු කාළ සීමාව“  තුලදී පිළිකාවේ ඉතිරි කොටස්  පැතිරී , ජීවිතය පිළිබඳ ඇති අපේක්ෂා බිඳ දමන්නට  ඇත්තේ වැඩි අවස්ථාවකි ,"

Read Full Article

http://nursinglanka.blogspot.com/2012/02/blog-post_12.html

ඔබේ උපකාරය අවශ්‍යම මොහොතයි මේ .

ඈ නමින් “ලක්ෂිකා තිළිණ මධුෂානී“  වන්නීය , ගාල්ල සංඝමිත්තා බාළිකා විද්‍යාලයෙන් 2009 වසරේදි අ.පො.ස.උසස් පෙළට ඉදිරිපත්ව ,  උසස් පෙළ යහමින් සමත් වූවත් සරසවි වරම් නොළද ඈ , රෝගී සත්කාරය වෙත තිබූ උනන්දුව නිසාවෙන් හෙද සේවය වෙත සිත යොමු කළාය , එම විෂය පුහුණුව සඳහා ඇය තෝරා ගත්තේ  “ජාතික වෘත්තීය සහ කාර්මික පුහුණු කිරීමේ අධිකාරියේ හෙද පුහුණු පාසලයි“  , ඒ ගාල්ල සමුපකාර හෙද පුහුණු පාසලයි.

ආර්ථික දුෂ්කරතා කොතෙක් වෙතත් දිරියෙන් සහ රෝගීන් වෙත දයාබරිත හදවතකින් යුතුව ,තමන් වෙත නොමිලේ ලැබෙන මේ ජාතික මට්ටමේ හෙද  පුහුණුව සාර්ථකව සහ උද්යෝගයෙන් හදාරමින් සිටින්නීය , විටෙක පන්තියේ දක්ෂතම සිසුවියක් ලෙස කණ්ඩායම් නායකත්වත් , විටෙක දක්ෂ ගායිකාවක් ලෙස ඇඟේ සොඳුරු හඬ හැකියාවත් ,  තවත් අවස්ථාවෙක දක්ෂ කථිකාවක් ලෙස ඇගේ වාග් සරඹයත් දැක්වූ ඇය අද ......... පිළිකා රෝගියකු ලෙස අසරණව  සිටිනා බව ඔබ දන්නවාද ? ...

ඔව්, ඇය අද තයිරෝයිඩ් ග්‍රන්ථියේ ඇති වන “පැපිලෝමා වර්ගයේ “ පිළිකාවකට ගොදුරුව , ශල්‍යකර්මයකට ලක්ව ඉදිරි ප්‍රතිකාර බලාපොරොත්තුවෙන් සිටිනවා . ඉදිරි ප්‍රතිකාරය ලෙස ඇත්තේ විකිරණශීලී අයඩින් ප්‍රතිකාරයයි , එය ලබා ගැනීමට රජයේ ආයතන වල (කරාපිටිය රෝහල සහ මහරගම පිළිකා රෝහල) අවම වශයෙන් වසරක පොරොත්තු ලේඛණයක (waiting list)  රැඳි සිටිය යුතුව ඇති අතර ඒ “දිගු කාළ සීමාව“  තුලදී පිළිකාවේ ඉතිරි කොටස්  පැතිරී , ජීවිතය පිළිබඳ ඇති අපේක්ෂා බිඳ දමන්නට  ඇත්තේ වැඩි අවස්ථාවකි ,

එහෙයින් ඇයට මෙම අයඩින් ප්‍රතිකාරය පෞද්ගලික රෝහලකින් හෝ ලබා දී “දියණිය“ රැක ගන්නට ඇයගේ දෙමාපියන් උත්සාහ දරමින් සිටියත් ඒ සඳහා යන වියදම රුපියල් 220,000.00 බැවින්  , ඒසා විශාල මුදලක් සොයා ගැනීමේ  හැකියාවක් නොමැති මේ දරුවාත් දෙමාපියනුත් අද අසරණව සිටි.
..
ගාල්ල , අක්මීමණ  දුෂ්කර පෙදෙසක ජීවත් වන “මධුෂාණී දියණිගේ ජීවිතය“ රැක ගැනීමට නම් මෙම ප්‍රතිකාරය හැකි ඉක්මණින් ලබා දිය යුතු අතර , නිසි අවස්ථාවේ  එම ප්‍රතිකාරය ලද හොත් මේ රෝග තත්ත්වයෙන් සම්පුර්ණ සුවයක් ලබා ගැනීමේ හැකියාව ඇත. එනම් ඇයට නැවත ජීවය ලැබෙනු ඇත.....

ඉතින් ඇයට නැවත ජීවිතය විඳින්නට ඔබේ කාරුණික උපකාරය ලබා දෙනවා නේද ?
 Read Full Article
http://nursinglanka.blogspot.com/2012/02/blog-post_12.html

ඇයි මං මේවා ගැන හිතන්නෙ? Tribute to Galagedara Anonymous

මට මතක විදිහට දැන් මේ බ්ලොගය ආරම්භ කර මාස 7ක් පමණ වේ,
ඒ කාලය තුල මා මගේ අදහස් සහ දැනුම ටිකක් මෙහි ගොනු කළෙමි.
ඇත්තෙන්ම මට එය වටිනා අත්දැකීමක් විය,
එයින් මගේ මතවාද සහ අදහස් වෙනස් විය,
අසමහර දේවල් ගැන අළුතින් සිතන්නට පුරුදු වීමි.
බ්ලොග් ලියන හොඳ පිරිසක් මට හඳුනා ගැනීමට හැකි විය,
මොවුන් අතරින් අති බහුතරයක්ම මම පෞද්ගලිකව ඊ මේල් එකක් මගින් හෝ සම්බන්ධ කරගෙන නැති අයයි.
කෙසේ වෙතත් මට ද  මේ ගතවූ කෙටි කල තුල යම් පිරිසකගේ අදහස ඇසීමට ලැබිණි.
ඒ අතරින් බහුතරයක් හොඳ ඒවා විය,
සියල්ලෝම පාහේ මට යහපත් ප්‍රතිචාර ලබාදුන්නෝය.
ගලගෙදර ඇනෝ වැනි බ්ලොග් ප්‍රොෆයිල් නැති අය ද වටිනා අදහස් ලබා දුන්නෝය.
ඔහුගේ ඇනෝ කමෙන්ට් ඉතා වැදගත් තොරතුරු ද අපට ලබා දුන්නේය,
උදාහරණයකට වගා වලට හානි කරන රිලවුන් පාලනයට ඔහු ගෙන යන සත්ව ඝාතනයෙන් තොර ප්‍රයත්නය ඉතා වැදගත්ය.
"මා ජීවත් වෙන ප්‍රදේශයටත් රිලවුන්ගෙන් සැහෙන කරදර තියෙනවා අපේ වගාවන්ටත් බරපතල හානි සිදු කරනවා.විශේෂයෙන්ම කෙසෙල් වගාවට රිලවුන්ගෙන් සිදුවෙන හානිය අප්‍රමානයි.රිලවුන් පලවා හැරීම පිණිස විවිද උපක්‍රම යෙදුවත් හරි ගියේ නැහැ.නමුත් දැන් යොදාගන්නා ක්‍රමය නම් සැහෙන සාර්ථක එකක්.ඒ තමයි air riffle අවිය. රිලා රැලක නායකයා වැනි රිලවෙක් ඉලක්ක කර පහර දීම කලවිට මුළු රිලා රැලම අඩුම තරමේ දිනකටවත් අදාල ප්‍රදේශයට පැමිණීමෙන් වැලකේ.යම් තරමකට හිංසාකාරී ලෙස පෙනුනද මේ නිසා සතුන්ගේ මරණය හෝ බරපතල තුවාල සිදුවීමක් නොවේ.මා නම් කිසිවිටක පැටවුන්, ගැහැණු සතුන් සහ දුර්වල පිරිමි සතුන් ඉලක්ක කර නොගනිමි.එසේම කොතරම් වගාවන්ට හානි කලත් දඬු ලේනන්ද ඉලක්ක කර නොගනිමි සාපේක්ෂව කුඩා සතුන් බැවින් ඔවුනට ජීවිත හානියක් වීමට ඉඩ ඇති බැවිනි.කෙසේ වුවද මෙම අවිය හැසිරවීම සඳහා පුහුණුවක් තිබිය යුතුය.සැබෑ ගිනි අවි භාවිතය සඳහා යොදා ගතයුතු මුලධර්ම බොහොමයක් මේ සඳහාද යෙදිය යුතුය"


"මුලින් අදහස් දැක්වූ ඇනෝ වෙමි චීනයේ නිෂ්පාදිත සාමාන්‍ය වායු රයිපලයක් රුපියල් 14000 කට පමණ මිලදී ගත හැකිය.එයට යොදන කුඩා උණ්ඩ 200 අඩංගු බඳුනක් රුපියල්750 පමණ වේ.කෙසේ වුවත් මෙය ප්‍රවේසමින් හැසිරවිය යුතුය.මීටර් 10 ,15 ආසන්නයේ යම් කිසි කෙනෙකුට මෙම අවියෙන් පහරක් වැදුනොත් එය මාරාත්මක වියහැකිය."


"මේ සඳහා ග්‍රාම නිලදාරීයා විසින් සහතික කල ලිපියක් අදාල වෙළඳ නියෝජිතයන් බලාපොරොත්තු වේ.එසේම මේ අවිය තම ඉඩමෙන් පිට මහ මාවත් වැනි තැන්වලට රැගෙන යාම, අන් සතු කිරීම නීති විරෝධී වේ.ඔබ හරි තුම්පනේ වැසියෙක් වෙමි.ගමේ නම්බුව රැකීම සඳහා සැහෙන තරම් ගොන්කම් කර ඇත ඉදිරියටත් කරන්නට බලාපොරොත්තු වෙමි."
එසේම දැවැන්ත බ්ලොග්කරුවන් සහ බ්ලොග් කාරියන් ද මට ලබා දුන් උපකාර ඉතා අගනාය,
ඔවුන් සියළු දෙනාට මගේ තුති.
මෙසේ බ්ලොග් ලිවීමෙන් මටම යම් කලෙක කියවා රසවිඳිය හැකි ලිපි ගොන්නක් මෙහි එකතු විය.
එයට පාඨක පාඨිකා සැමට තුති ඔබ නොවන්නට මා මෙය ලියන්නෙ නැත,
එසේම සින්ඩි වලටද මගේ ස්තූතිය.


දැන් ලිපිය,

මට පොඩි කාලේ පටන්ම මේ සොබාදහම ගැන සතුන් ගැන ශාක ගැන බලවත් වූ කැක්කුමක් තිබිණි.

මේ බ්ලොගය සහ අනික් බ්ලොග් දෙක පටන් ගැනීමට ඒ අදහස මුල් විය.

එහෙත් "මා මෙලෙස සොබා දහමට වෙන හානි ගැන ශෝක වී ඵලක් ඇත් ද?"

මෙයද මගේ සිතට නැගෙන පැණයකි.

එයට පිළිතුර මෙසේ යැයි මා සිතමි,

සියල්ල පිරිහෙන ලොවක සොබා දහම පමණක් සුන්දරව වැඩී යනු ඇතැයි සිතීම මෝඩකමකි.

එය පමණක් වෙනස් නොවී තිබිය යුතුයැයි සිතීම ද මෝඩ කමකි,

අප කළ යුත්තේ බොහෝ දෙනාට යහපත සැලසෙන,

තමාටත් අනුන්ටත් යහපත් සැලසෙන යම් දෙයක් වේද එය කිරීමය.

ශෝක වීමද කළ යුතුය, නැති නම් අපට මේ දෙයවත් නොතේරී යා හැක,

එහෙත් ශෝක වීමෙන් පමණක් යහපතක් සිදු නොවේ.

අපට කළ හැක්කේ යමක්ද එය කර සතුටු වීම අගනේය,

නැත්නම් කිසිදා සතුටක් නොලැබේ,

ගස් සිටුවීම වැනි දේ අපට කළ හැකි එවන් දේය,

එසේම මෙලෙස අපේ සොබාසුමිතුරු වූ අදහස් බෙදා ගැනීමද යහපත් දෙයකි,

මංද එයින් එක් කෙනෙකු හෝ වෙනස් විය හැකි බැවිනි.

කෙසේ වුවද ලෝකයේ අනෙක් රටවල් වල මෙන්ම අපේ රටේ ද බොහෝ දේ විනාශ වෙමින් යයි,

(ලෝකයේ සිටින මිනිසුන්ගේ හිස් බව පෙනෙන සිදු වීමක් මේ ළඟදී දක්නට ලැබිනි, මා එය බ්ලොගයේ දැමීමට සිටියෙමි එයද මෙහිම දමමි,

ක්‍රීඩාව නම් වූ බොළඳ දෙයක් උදෙසා මිනිස් ජීවිත හැත්තෑවක් කෙලවර වීම කොයිතරම් භයානක ද?)

සුන්දර වූ සතුන් වූ අලි ඇතුන් කෝච්චියට බිලි වී මිය යයි,

ෂැම්පු පැකට් එකේ සිට වූ පොලිතීන් ප්ලාස්ටික් කිසිදා නොදිරන්නට මේ සොඳුරු පොළව මත එක් වේ,

සුන්දර කඳුකරය ආක්‍රමණික ශාක වලින් වැසෙමින් පවතී,

මුතුන්මිත්තන් පූජණීයව සැලකූ වැව් ප්ලේන් බාන තැන්ද

හෝටල් ද බවට පත්වේ,

මේ පුංචි රටේ සුන්දර පරිසර පද්ධති දෙබෑ කරමින් හයිවේ ඉදි වේ,

නුවර වැව යටින් උමගක්ද පැය කීපයකින් කොළඹ සිට යා හැකි නුවර එළියටත් නුවරටත් ගුවන් තොටවල් ලැබේ,

වායු දූෂණය උපරිම නගරය වූ නුවරත් සුද්දන් විසින් කා දැමීම ඇරඹූ එකල පුංචි එංගලන්තයක් මෙන් පෙනුන අද කෘෂි රසායන නිසා සියල්ල විස වූ සීතල විස ගොඩක් වූ නුවර එළියත් තවත් දූෂණය වෙනු ඇත.

සාමාන්‍ය ජනතාවගේද සොබා දහම ගැන කිසි කැක්කුමක් නැත,

ඔවුන් කිසි හිතක් පපුවක් නැතිව දිය පාරවලට කුණු දමයි,

ගස් කපයි,

ආගමිකවද ලංකාව පිරිහී යමින් පවතී,

කතෝලික ආගම වැළඳ නොගතහොත්

ඇකයේ උන් දරුවන් උඩ දමා බයිනෙත්තුවට අල්ලද්දීත් බුදු දහම අත් නොහැරි අපේ වීර සිංහලයන්ගේ වත්මන් පරපුර,

ඒ සුන්දර වූ බුදු දහම ලංකාවට ගෙනා මිහිඳු හිමි සැතපුණ ස්ථානය විනාශ කර නිධාන ගන්නට යයි.

ඒ බුදු දහම බොළඳ ගීත තුලට එබ්බුවත් එයට විරුද්ධ විය නොහැකි බව උපන්ගේ බෞද්ධ වූ කිරි දරුවන් කාලයේම දළදා සමිඳුට පූජා කළ අයම කියයි.

ඉතින් කුමක් කරන්න ද?

අප සිතිය යුත්තේ මෙසේ යැයි මගේ ගුරුවරයෙක් මට කීවේය,

ඒ ආක්‍රමණික ශාකයක් ගැන කියූ දෙයකටය,

මට ගල් ගොරක නම් ශාකය අපේ සුන්දර පරිසරයට කරන විනාශය දැක මහත් දුකක් උපන්නේය,

මා එතුමාට එය කී විට කීවේ මෙයයි,

"දැන් අපට කරන්න පුළුවන් ටිකයි,

ලෝකෙ රජ කරපු අති දැවැන්ත ඩයිනෝසරයනට මොකද වුනේ?"

මා මේ අදහසට එක එල්ලේම එකඟ නොවෙමි,

එහෙත් එහිද ඇත්තක් ඇත,

කෙසේ වුවද සොබාව ගැන ලියන මට කියන්නට ඇත්තේ,

ඔබටද වෙනසක් කිරීමට කාලය එළඹ ඇති බවයි,

අපිට ලොකු වෙනසක් කළ නොහැකි වුනත් තමතමන් වෙනස් කරගත් හැඛ,

එසේම අපේ සිත ශක්තිමත් කරගැනීමද කළ හැක,

මේ එයට කාලයයි.

තේරෙන්නෙ නැති ලස්සන සිංදුව.

Слова песни

Огней так много золотых

На улицах Саратова.

Парней так много холостых,

А я люблю женатого,

Парней так много холостых,

А я люблю женатого.

Эх, рано он завёл семью!

Печальная история!

Я от себя любовь таю,

А от него - тем более.

Я от него бежать хочу,

Лишь только он покажется,

А вдруг, всё то, о чём молчу,

Само собою скажется?

Его я видеть не должна -

Боюсь ему понравиться.

С любовью справлюсь я одна,

А вместе нам не справиться!

Огней так много золотых

На улицах Саратова.

Парней так много холостых,

А я люблю женатого...

---------------------------------------------------------------

Fires are so many gold

On the streets of Saratov.

Guys are so many singles,

And I love a married,

Guys are so many singles,

I love married.

Oh, he soon started a family!

The sad story!

I love melt away,

And from him - even more so.

I want to run away from him,

As soon as he seems,

And suddenly, all of what silent,

Needless to say?

I see Him should not -

I'm afraid it like.

With love, I can handle alone,

And together we can not handle!

Fires are so many gold

On the streets of Saratov.

Guys are so many singles,

And I love a married ...

K-19: The Widowmaker

මෙන්න මේකෙ තිබුන ගීතයක් දාන්න ගිහින් තමා මේ සිංදුව හම්බුනේ.

කැමති නම් මේ ෆිල්ම් එක බලන්න හොයාගෙන,

මේකෙනුත් පෙන්නන්නෙ මිනිස්සුන්ගෙ තණ්හාව නිසා වුන දෙයක්.

ඇත්තටම හරිම හැඟීම්බර ෆිල්ම් එකක්.

මේ යන විදිහට ආයෙත් ලෝක යුද්ධයක් එන්න බැරි නෑ,

අපිත් සමහරවිට මැරෙන්න ඉඩ තියනව ඉස්සරහට වෙන විනාශ වලින්.

අනේ මිනිස්සු කොච්චර් මෝඩ ද?

ඉන්න ටික කාලෙට මේ මහපොළව බෙදාගන්න මැරෙනවා.

අන්තිම උදාහරණෙ මාලදිවයින,

කොච්චර පොඩි රටක් ද?

මොනවද තියන්නෙ බෙදාගන?

ඒත් ඒ ටිකටත් ගහගන්නවා.

රුසියන් භාෂාව දන්නෙ නැති වුනාට මං ඒ අකුරු වලට හරි ආසයි,

හරි ලස්සනයි,

අවසාන වශයෙන් උඩම තියන පින්තූරය මගේ නිර්මාණයක්.

ඇත්ත ෆොටෝ එකකින් හැදුවේ.