Don't Read this --- මහන්සියි මහන්සියි - I'm tired...

මහන්සියි මහන්සියි

එහෙත් වැඩ  බොහෝමයි

ඇඟ පතත් දැන් රිදෙයි

දොයියන්ට තිබුනොත් ෂෝයි

අනේ ඇත්තට අපේ ගෙවී යන ජීවිතේ

උදේ ඇහැරී හනික දුවන් යන ජීවිතේ

පොත පතේ මාවතේ ගෙවී යන ජීවිතේ

කවදාක නම් සැපක් ලබන්නද ජීවිතේ

කනව බොනවා වැඩත් කරනවා විටින් විට

ඒ අතර අනුන් හා කියවන්නෙ නිතර කට

ඉගෙන ගෙන ඉවර වී යන කලට මෙයින් පිට

පරණ ජීවිතයේම පෙරළේවි අළුත් පිට

ආය බෑ ලියන්නට කොන්ද මගෙ රිදෙනවා

කම්මැලියි අප්ප මට ඇල වෙන්න හිතෙනවා

එහෙමනං ඔන්න මං ගියා ඇලවෙන්න

කීවානෙ කලින් මම එපා මෙය කියවන්න..

ගෝඩෝනියා සිලැනිකාගේ වැඩක්... gloriosa90@gmail.com

අතීතය සිහිවී මං තිරිහන් විය - Atmosphere makes me young.....

කාලෙකට පස්සෙ නුවර ගියා,

දැන් ඉතින් ටවුන් එකට යන්න වෙන්නෙ නෑනෙ වෙනද වගේ,

උදේ 8ට පටන් ගත්තම ලෙක්චර් ඉවරවෙන්නෙ 4.15ට,

ඉතින් ඉක්මනට දුවගෙන ගෙදර එන්න ඕන,

අද කාලෙකින් නුවර ගියා,

ඒ කැම්පස් එකේ පැදුරට ප්‍රැක්ටිස් කරන්න,

(ඒත් ඉතින් මම පුදුම බයෙන් ඉන්නේ ෆවුන්ඩේෂන් මොඩියුල් එක ගැන,

අප්‍රේල් 2 එක්සෑම්)

මොනව වුනත් මගේ සංසාර පුරුද්දක් ද කොහෙද මගෙ හිත ඉක්මනට ඇවිස්සෙනවා,

මගේ හිතේ වැරැද්දක් ද මංදා,

මේ සොබාව හරි පුදුමයි,

මගේ හිතට අතීතයේ මතක ගේනවා,

හිත අතීතයට දුවන් යනවා,

මගෙ ජීවිතේ තවම කොටයි,

ගොඩක් අත්දැකීම් නෑ,

මෙතෙක් කල් ගෙවපු ජීවිතේ වරදක් නෑ,

සුන්දර මතක ටිකක් තියනවා,

මට අද මතක් වුනා අපේ කෑම්ප් එක,

ඒ කියන්නෙ අපේ වාර්ෂික ගවේෂණ කඳවුර...

මම පොඩි එකා කාලෙ ඉඳලම ගියපු එකනෙ,

මම එතකොටත් හරි ආසාවෙන් හිටියෙ,

මට මතකයි මම කෑම්ප් ගිහින් ඇවිත් කියපු හැටි ගෙදර අයට ඒ අත්දැකීම,

පස්සෙ මමත් YES එකට සම්බන්ධ වුනාට පස්සෙ දිගටම කෑම්ප් ගියා,

අපි ඔක්කොටම කාලෙකට කැලෑ පිස්සුව තද වෙනවා,

අහස ලස්සන් වෙනකොට,

අව්ව සනීපෙට රස්නියට දැනෙනකොට,

ගස් වැල් කොලපාට වෙනකොට,

සංවහන ධාරා උඩනගිනකොට හිතට අමුතු ගතියක් එනවා,

"මචං කෑම්ප් එකක් කරන්න ආසයි!"

අපි එකිනෙකාට කියාගන්නවා,

මේ පාර කෑම්ප් එකක් කරොත් යන්න හමෙබ්යිද දන්නෙ නෑ මේ වැඩත් එක්ක,

අපෙ කෑම්ප් එක ගොඩක් වැදගත් දෙයක් වුනා කියල මට හිතෙනවා,

මොකද මමත් මේ වයිල්ඩ් ලයිෆ් ගැන දේවල් ඉගෙන ගත්තෙ ඒකෙන්,

දැනටත් කොහෙන් හරි වයිල්ඩ් ලයිෆ් වලට සම්බන්ධ මනුස්සයෙක් හම්බුනොත් කොහෙන් හරි YES එකට සම්බන්ධ වෙලා තියනවා ගොඩක් වෙලාවට.

ඉතින් මම ඒකට හැමදාම ස්තූති කරනවා එකට.

අපෙ බ්ලොග් ලෝකයෙස් ප්‍රසිද්ධ Buzz Radio ප්‍රියා අයියත් සර්පයො ගැන ලියල තිබ්බ මං දන්නෙ නෑ එයා අපේ සංගමයට සම්බන්ධයි කියල,

ඒත් නිකමට බැලුවම එයත් අපෙ සංගමේට සම්බන්ධ වෙලා ඉඳල තියනවා.

ඉතින් මං හිතුවා නිකමට මට මතක් වුන නිසා මේ ෆොටෝ ටිකක් දාන්න.ඊට අමතරව මේ ෆොටෝ ටිකත් දාන්නම්,

මේව හම්බුනේ අහම්බෙන් වෙබ් එකේ මොකක් හරි හොයනකොට,

ආහ් ගම්මිරිස් ගැන හොයනකොට,

මේ වගේ ෆොටෝ බලන්න මම හරිම කැමතියි,

අමුතු ගුප්ත බවක් දැනෙනවා,

ජීවිතේ කොච්චර පුදුම ද?

සමහරවිට මේවගෙ ඔබත් ඇති,

අහම්බෙන් හම්බුන මේ ෆොටෝ වල තවත් අහම්බයක් වුනා,

ඒ තමා මගේ ගිටාර් සර් මේ ෆොටෝ එකක හිටිය සර්ට පෙන්නන්න ඕන,

බලන්න ජීවිතේ හැටි,

සමහරවිට මේ ෆොටෝ වල ඉන්න මිනිස්සු මැරිලත් ඇති,

මේකෙ ඉන්න අළුත් බැඳපු ජෝඩුව දැන් බැඳලා අවුරුදු 16ක් වෙනවා,

ඒ වගේම මේකෙ ඉන්න පොඩි ළමයි දැන් ලොකු එවුං,

මේ පොල් ගස් මදින්න දැන් ඉන්නවද මංදා,

මේ ලව් කරන කපල් එක දැන් බැඳල ඇති,

ඉස්කෝලෙ ගිය ළමයි දැන් ලොකු ඇති,

මේ ගොයම් හිටවන ගෑනු කෙනා දැන් මොනව කරනව ඇත් ද?

සමහර විට මේ විදේශිකයා නුවර ආපු වෙලාවේ අපෙ මැරුණ ලොකු අම්මවත් දකින්න ඇති,

මේ අය නුවර ඉන්නකොට මම ගෙදරට වෙලා අම්ම ඉස්කෝලෙ ඇරිල එනකං ඉන්න බලාන ඉන්න ඇති,

කලින් දාපු කවි පංතිය කියවන්න...

ඔහොමයි ජීවිතේ හැටි...

මේ ෆොටෝ ඔක්කොම ටික බලන්න කැමති නම්,

මේවගෙ අයිතිකරුවා Konstantin Milenkovic මහත්මයා.

මම ඔහුට ස්තූති කරා මේ දේවල් එකතු කරගෙන ඉඳන් අන්තර්ජාලෙට එකතු කරාට.

Me:

Hello Mr Milenovic,
I'm from Sri Lanka,
I met with your photos suddenly in web,
They are so nice,
I love old pictures,
specially because I was born in 1990, it's a uncaught beauty of past,
I enjoyed your photos a lot....
Thanks for uploading them,
I'll write about them in my website,

Mr Konstantin Milenkovic : 

Great to hear from you. I did the fotos on a 3 weeks journey through your Island in 1994, which I enjoyed very much. Since that time a lot must have changed in your country. Isn't it that nice any more?

Best Regards
Konstantin

Me:

Do you remember Kandy?
I'm from Kandy,
Yes of course, it’s changed as rest of the world,
Now more urbanized,
More dirt, More Polythene & more plastic etc,
Life style is more complex,
That’s why I like old pics, when you were here I was just 4,
So it’s a curious and magical experience to me,
It’s also a new country to me which is never reachable again,
Thank you for sharing your pics with us, they are so valuable to us….
myideasgordoniaceylanica.blogspot.com/
This is my blog You can see two pics of kandy now,
Mountain Hanthana and Kandy lake.
Thanks,
May you live long…… (Ayubowan)

සොලොස් වසකට පෙර  නුවර

දුටුව විට මට

හැඟේ මායා බවද ගුප්තව,

නොදුටු ඒ රට

නොහැක මට එහි යෑමට,

මා සිඟිතිය එවිට,

කාලය ඉක්ම ඇත යලි එය යළි නොම හැරේ,

විදෙස් මිනිසා ගත් මලේ සේයා

තවම නොපරය

දිළේ රතුවන් ලෙසින් තාමත්

දිය නානා කතුන්ද

ජංගියක් ඇඳි සිඟිත්තිය

ඉරුණු කර ඇති ඇගේ අක්කා

මොවුන් අද නැත

කුමක් වුනිද ඔවුන් හට?

හිරුද ගිළුණා

දහස් ගණනින්

දිනද මාස ද ඉක්මුනා,

අහෝ අරුමෙකි ජීවිතය නම්

හැමදාම අතීතයට යයි....

---------------------------------------------------------------------------

The Mountain

මේක ගැන ඉතින් වැඩි දෙයක් කියන්න ඕන නෑ,

ඔයාලම බලන්න...

කොච්චර ලස්සන ද මේ ලොකේ?

ඒත් මිනිස්සු තණ්හාව නිසා මේ ලෝකෙ වනසනවා...

අපෙ රටත් දවසින් දවස විනාස වෙනවා,

ඔබට මතක නම් හිතල බලන්න දැන් ජීවිත සංකීර්ණ වෙලා තියන හැටි,

1994 ඉදන් අවුරුදු 16ක් ගෙවිල දැන්,

හිතන්න අපෙ රටේ සමාජයට සහ පරිසරයට වුන දේවල්,

ඔබටම වුන දේවල්,

සමහර විට ඒ ඔබේ සුන්දරම කාලෙ වෙන්න ඇති මගේ වගේ...

අපි මේ සුන්දර ලෝකය රැකගන්න බලමු...

ඉතින් පුළුවන් නම් ඔබේ වටිනා කාලයෙන් විනාඩි තුනක් වැය කරල මේ වීඩියෝව බලන්න...

ඒ වගේම බලන්න අර ෆොටෝ වල 1994 දි ලංකාවේ මාළු ඔතල දීලා තියන්නෙ මොනවගෙද කියල...

හිතන්න ගොඩක් දේවල් තියනව ඒ ෆොටෝ වල ජීවිතය ගැන...

සහ පරිසරය ගැන,

පොලිතින් ප්ලාස්ටික් ටොන් කීයක් නම් එකතු වෙන්න ඇති ද?

මිනිස්සු කොච්චර කෝක් බොන්න ඇති ද?

අනේ අපෙ රට දුකයි මට...

ඒත් ඉතින් ජීවිතේ කොහොමත් දුකයිනෙ... මේවා අමතර දුක්...

ගෝඩෝනියා සිලැනිකාගේ වැඩක්... gloriosa90@gmail.com

...තේරුමක් තේරුම් ගන්න...

ළා නිල් පාටින් අඳුරු කළ බසයේ පිටුපස වීදුරුවෙන් ඈතින් වූ හන්තාන කඳුවැටිය පෙනෙයි,

A-9 මාර්ගයේ වූ ඝාතන දාමයෙන් බේරුන මාර ගස් පාරට ඉහලූ කුඩ වැනිය,

වාතලය පාළුය ඉහලින් වූ අහස ඈතට දිවෙයි,

වාහන ද වීදුරුවට උඩින් ඇති බට ද ලයිට් සහ ටෙලිපෝන් කම්බි ද මේ දසුනට බාධා කරයි.

මම හිටගෙන පාර දෙස බලා සිටිමි,

බසයේ පිටුපස වම් කොනේ කෙසඟ මිනිසෙකි,

ඔහු කළුය, ඔහුගේ ඔඩොක්කුවේ ලොකු ට්‍රැවලින් බෑගයකි, ඔහු ළඟ තව මල්ලක් ද වේ,

මේ සියල්ලට උඩින් වූ ඔහුගේ රළු අතැඟිලි ජංගම දුකෙහි යතුරු ඔබයි,

මම ජනේලයෙන් එළිය බලමි,

මා පිඟා ඔය පෙනේ මිනිස්සු බළළුන් වසුරු සඟවන්නාක් මෙන් සැඟවූ කුණු ද මාණා ද පසු කරමි මගේ දාර්ශන පථය ඉදිරියට යයි,

දොරෙන් පාර බැලූ විට මහ පාර ද පසු පස්සට දුවයි,

මම තවම ඉදිරියට යමි,

අර මිනිසා ජංගමයෙන් කාට දෝ කතා කරයි,

මිනිසා විසින් දූෂණය කළ පිඟා ඔයේ වූ උණ බම්බු පාලම් ළඟ එකතු වූ කුණු ගොඩවල් කොතරම් කැත ද?

අනේ මේ පරිසරය කොච්චර ලස්සනට තියෙන්න ඇත්ද ඉස්සර?

අයියාගේ යාළුවෙක් බස් එකට නැංගේය,

ඔහු ලස්සන කොල්ලෙකි,

හිත හොඳය ඒත් මත් වතුර දුම් ඔහුගේ ජීවිතය වෙනස් කර ඇත,

ඔහුගේ ගමේ වූ පණුවා ව ද මට මතක් විය,

පණුව මගේ කුඩා කළ මිතුරෙකි,

අනුරාධ නම් වූ ඔහුගේ නම පණුරාධ ද පසුව පණුවා බවටද පත් වුනේ මාගේ දක්ෂතාවෙනි,

ඔහුද ඉහත කී ලෙසම විනාස විය,

දැන් ඔහු කොහේදැයි ඔහු සමඟ එකට සිගරට් බිවු අයියාගේ යාළුවා ද නොදනී,

මට මහත් දුකක් උපදී,

"මචං මේ ෂර්ට් එක ලස්සනයි"

"උඹට ඕන ද? මං දෙන්නම්"

සති කිහිපයකට පසු වුව ඔහුගේ ගෙදර ගිය විට පිළිවලට නවා තිබූ ෂර්ට් එක මට ලැබෙයි,

"මං ආය ඇන්දෙ නෑ ඒක, උඹට දෙන්න ඕනනේ" 

මා ඉස්කෝලෙන් අස් වී ගිය පසු ඒ ඉස්කෝලේ මිතුරන් අතුරින් බේබද්දන් නොවී බේරුණේ දික්කුවා පමණි.

අද බස් හෝල්ට් එක දුටු දිනේෂ් ද බොනයෙක් වූ බව මා අසා ඇත්තෙමි,

ඔහුට මා හඳුනා ගත නොහැකි විය,

මමද ඔහුට කතා නොකළෙමි.

පණුවා ද දිනේෂ් ද ඉතා අහිංසක එවුන්ව සිටි කලක් තිබිණි,

අද ඔවුන් වෙනස් වී ඇත.

නාට්ටාද යම් කලක ඒ ඉස්කෝලයෙන් අස්වී උසස් පෙළ සමත්ව E-ෆැක් එකට විත් සිටී.

මම අත්තම්මා බැලීමට ගොස් ගෙදර එමින් සිටිමි,

ඇය දැන් වියපත්ය,

ඇයට මා කුමක් කරන්නේ දැයි එක්වරම මතකයට නො එයි,

යළිත් ඒමට පෙර ඇයව වැළඳ ගත් විට ඇයට එය මතක් වී තිබිණි,

එයද අප ඇයට කී නිසාය,

ඇය හඬයි, "මං මැරෙන්න කලින්  බෙහෙත් ටිකක්...."

මම ඊට කලින් වෙදෙක් වෙයි ද නොදනිමි,

මට කුඩා කළ සිහිවෙයි,

අත්තම්මා වැඩියෙන්ම ආදරේ කළ මුනුබුරා මම වෙමි, ඒ ඇයට පුළුවන් කාලේ ඈ සමග වැඩුන අන්තිම මුනුබුරා මා නිසාය,

මා කුඩා කාලේ ඈ සමග සිටි හැටිත්,

ඊට ලොකු කාලයේ මා ඉස්කෝලේ ඇරී එන විට ඈ මට කෑම දුන් හැටිත්,

මා අත්තම්ම ළඟ නිදා ගත් හැටිත් මට සිහිවෙයි,

තවම නැගිට තමන්ගේ වැඩ තනියම කරගත්ත ද ඈ දැන් වයසය,

මා ඇය අතැර ආවෙමි,

මගේ පාසල් කාලයෙන් එක් පරිච්ඡේදයක් ගෙවී ගියේ මෙහිය,

ඉස්කෝලේ ඇරී කොකා සහ සහන් සමග පයින් ආ හැටි,

පසුව කොකා මගේ හොඳ මිතුරෙක් වූ හැටි,

ඒ ගමේ තිබූ කන්දට නැග්ග හැටි,

එහිදී ලොකු ගිරවෙක් හම්බුන හැටි,
(මේ ගිරවා මගේ ද කොකා ගේද අත හැපූ අතර කොකාගේ පළපුරුද්ද නිසා ඌ නතර වුනේ කොකාගේ ගෙදරය)

මාළු ඇල්ලූ හැටි,

පැනි පෙරූ හැටි,

කොකාගේ පැනි උපදෙස්

අයියෝ කොයිතරම් විකාර ද?

මතක් වෙනකොට හිනා යයි,

ලිටරේචර් පන්තිය කියල වැඩක් නැත,

කොකාගේ තාත්තා මිය ගොස් ඇත මම එය දන්නේ බොහෝ කලකට පසුය,

ඒ මං දැන් ඒ පැත්තේ නොයන නිසාය,

කොකා ද බේබද්දෙක් නොවී බේරුනි,

මට ඔහු ගැන සතුටුය හොඳට ඉගෙන නොගත්තත් ඒ දේවල් වලට ඇබ්බැහි නොවූවෙකි ඔහු.

මම අත්තම්මා බලා එක් බසයක ඇවිත් අනිකට නැගීමට බස් හෝල්ට් එක දෙසට යමි.

මට ඉස්සර මතක් විය,

උදෑසන ද සන්ධ්‍යාව ද ඉතා සුන්දරය,

ඉර අහස වර්ණවත් කරයි,

උදේට ඉර ගිනි බෝලයක් ලෙස හුන්නස්ගිරිය ලඟ දිළෙයි.

බසය දිගටම ගමන් කරයි,කෙසඟ මිනිසා බැස යයි,

අයියාගේ යාළුවා බැස ගියේ ඊට කලින්ය,

මම දිගටම යමි.

පිඟා ඔය මිනිසා විසින් දූෂණය කර ඇති අයූරු තවත් හොඳට පෙනේ,

කුණු ඇති වතුර ගලන එය බෙහෙවින් නොගැඹුරුය,

අතීතයේ මේ හරියේ ද යක් එරබඳු මල් පිරි සුන්දර පෙදෙසක් වෙන්නට ඇත,

තවමත් පිඟා ඔය බේරා ගත හැක,

එහෙත් ඒ ගැන වද වෙන්නේ කවුද?

එහෙත් අද...

මම ගමනාන්තයට ළංවී සිටිමි,

පන්සලට හැරෙන තැන ගෙදර බල්ලෙක් ගැට ගසා සිටී,

ඌ දුක්ඛිත ලෙස බලා සිටී,

මිනිසා ද දම්වැලෙන් ගැට ගැසූ බල්ලෙක් මෙනි,

එක එක තැන් වලට ගොස් නැවත එයි,

එහෙට යයි මෙහෙට යයි,

එහෙත් කණුවෙන් මිදීමක් නැත,

බල්ලා අසල වූ සේපාලිකා ගසේ මල් නැත,

මම පාපූරුවට බැස බෙල් එක ගැසීමී,

අත්තම්මාගේ උඩම පින්තූරය ගත් මගේ ඥාතිසොයුරු ශංකර් වර්මාට මගේ ස්තූතිය.

-----------------------------------------------------------------

Heavenly Shades of Night are Falling as day is done....

මා මේ ගීතය ගැන වැඩිය දන්නේ නැත,

මෙයද ඇසූ වනම මා සිත් ගත් ගීතයකි,

පළමුව ඇසුවේ  X-ෆයිල්ස් එපිසෝඩ් එකකිනි,

එහි ඇත්තේ ඒ.අයි ගැනය,

මේ ගීතයේ හොඳින් ගැබ්ව ඇති ආදරය සහ ගොම්මන් කාලය ගැන හැඟීම ඒ කතාවට හොඳින් ගැලපේ,

ගීතය වොයිස් හාමනි වලින් ලස්සනට හැඩ වී ඇත ගායකයා ද ඉතා හැඟීම්බරව ගයයි.

එය ෆැන්ටසියක් වුවද මා ඒ එපිසෝඩයට තවමත් කැමති වීමට හේතුව මේ ගීතය වන්නට බැරි නැත,

මේ ගීතයට ඇති  කැමැත්ත කොතෙක් ද යත් මා බ්‍රෝඩ් බෑන්ඩ් ගත්තු අළුතම අන්තර්ජාලයෙන් සෙවූ ගීත අතර මෙය ඇත,

මෙය ඇමරිකානු ගීතයකි,

50-60 දශක වල එකක් වන්නට ඇත,

මම එය හරියට දන්නේ නැත,

දන්නේ "Twilight Time - Platters" කියා පමණි,

කෙසේ වුව ද සිංදුව සහ වචන ලස්සන නිසා මා මේ ගීතයට හරිම කැමතිය,

ඔබත අසා බලන්න,

Heavenly shades of night are falling

It's twilight time

Out of the mist your voice is calling

It's twilight time

When purple colored curtains

Mark the end of the day

I hear you my dear at twilight time

Deepening shadows gather splendor

As day is done

Fingers of night will soon surrender

The setting sun

I count the moments darling

Till you're here with me

Together at last at twilight time

Here in the after-glow of day

We keep our rendez-vous beneath the blue

Here in the sweet and same old way

I fall in love again as I did then

Deep in the dark your kiss will thrill me

Like days of old

Lighting the spark of love that fills me

With dreams untold

Each day I pray for evening just

To be with you

Together at last at twilight time

Together at last at twilight time

ගෝඩෝනියා සිලැනිකාගේ වැඩක්... gloriosa90@gmail.com

ඔබා මාමාට උපහාරයක් - Tribute To Uncle Observer...

මට පේන්නෙ ළඟදි ලියන්න වෙන්නෙ නැති වෙයි වගේ සොබාසුමිතුරු ටැග් එක දාන්න වෙන පෝස්ට් එකක්.
මේකයි සීන් එක, සමහරු නම් දැකල ඇති මොකද්ද මේ කියල,
නිධාන කතාවෙන්ම පටන් ගමුකො.

ඔබා මාමා ඉස්සල්ලම කීවා 
"පුතා බැරිද වයිපරේ ඔන් කරන්න අපි වගේ නාකින්ට කියවන්ට අමාරුයි"කියල.
පස්සෙ කට්ටිය දෙතුන්දෙනා කීවා වයිපර් ඔන් කරන්න කියල,
අන්තිමේට මට ඇඳුම් මාරු කරල එපා වෙනකම් මාරු කරා.
ඒත් හරි ගියේ නෑ,
eg:ObserverOct 23, 2011 08:56 PM

අද නං පෝස්ට් එක කියෝල ඉවර වුනාට පස්සෙ, වතුර බිංදු මතු වුනේ

(මුලම එක හෙව්වා හම්බුන් නෑ )
අන්තිමට ටෙම්ප්ලේට් එකම වෙනස් කරා.
ඊට පස්සෙ සමහරු කීවා ඔච්චර දවස් කමෙන්ට් කරේ නැත්තෙ වතුර බින්දුත් එක්ක තියන තරහට කියල,
යන්තම් මම අර ගෑණු දෙන්නෙක් ඉන්න ගමරාලට වුන වැඩේ වගේ කරගන්නෙ නැතුව කොහොම හරි ජාමෙ බේරා ගත්ත.
දැන් තියන බැක්ග්‍රවුන්ඩ් එක නම් අවුලක් නෑ වගේ,
කට්ටියම හොඳයි කීවා,
ඔබා මාමත්  හොඳයි  කීවා.

ඔන්න ඒ කතාව ඉවරයි,
ඊළඟට අද උදේ වුන සීන් එක,
මට තියනවා උණක් මගේම ඒවා පාවිච්චි කරන්න,
ඔය වතුර බිංදු ප්‍රශ්නෙ වුනත් ඇති වුනේ ඒක නිසා,
මොකද මට ඕන කරේ බැක්ග්‍රවුන්ඩ් එකට කොහොම හරි මංම ගහපු ෆොටෝ එකක් දාන්න,
ඉතින් ඒක කරාට පස්සෙ තමා ඔය අවුල ආවේ,
ආයෙත් ට්‍රැක් පැන්න නේද...
කොහොම හරි අද උදේ මට හිතුන ක්‍රෝම් එකේ තීම් එක වෙනස් කරන්න,
මට හිතුනා "අඩේ අප්පා මේකටත් බැරි වෙයිද මගේම ෆොටෝ එකක් දාගන්න???" කියල.
ඉතින් ඒ ගැටළුවට උත්තර සෙවීමේ ප්‍රයත්නයේදී තමා මේක හම්බුනේ,
තීම් හදන වෙබ් සයිට් එකක්,
(කකා මාමගෙ බ්ලොග් එක දැනුම් සාගරේ වුනා වගේ මගේ එක ටෙක්නිකල් බ්ලොග් එකක් වෙයිද මංදා හෙහ් හෙහ්)

 ChromeTheme.net

මෙන්න සයිට් එක මේකට ගිහින් ඔයාලට පුළුවන් තමන් කැමති ෆොටෝ දාලා ක්‍රෝම් තීම් එකක් හදාගන්න,
හදාගෙන ඉවරවෙලා ඕන නම් ඩවුන්ලෝඩ් කරගන්නත් පුළුවන්,
එහෙම නැත්තං එතන්දිම දාගන්නත් පුළුවන්,
ඉතින් ඔහොම හදපු ඒවාගෙන් පලවෙනියටම හදල ඉවරකරපු එක තමා,
මුලින්ම හදන්න ට්‍රයි කරේ පෙරසේම වතුර බිංදු සහිත එකක් ඒත් ඒක ඉවර කරගන්න බැරි වුනා.
ඉතින් කොහොම හරි උඩ එක ඉවර කළාම යට එක හදාගත්ත,
ඒකට දාපු නම තමා
ග්‍රීන් තීම්; ට්‍රිබියුටෙ ටු ඕල්ඩ් අන්කල්; මිස්ටර් ඔබ්සවර්
ඔය උඩම ඉන්නෙ අන්කල් ඔබා හෙවත් ඔබා මාමා,
(ආහ් ඔබා මාමෙ කොහොමද ලංකාවෙ රෝස? මගෙ ජනේලෙ ගාවේ තියන්නෙ උඩ බලන්න)
දැකල නැත්තං බලාගන්න (ගෝඩෝනියා බ්ලොග් ප්‍රමෝ :))
නාකි වුනත් නිකං කොල්ලා වගේ,
මේ දවස් වල අමුතුම හීනයක් දකිනවා වගේ,
ලෙඩක් හදාගන්න,
චූටි ළමයි බලන්න එපා.

බයි ද වේ මට මේ ෆොටෝ එක දැක්කම මතක් වෙන්නෙ ලංකාවෙ පළවෙනි ටෙලි ඩ්‍රාමා එකේ හිටපු අර දෙමල සුපිරින්ටෙන්ඩන්ට්ගෙ මූණ (රාජා මහත්තයා?).
මම හරි ආසාවෙන් බලපු ටෙලියක්,
හරිම ලස්සනයි,
සංගීතය මර්වින් පෙරේරා ගෙ,
ලිව්වෙ සහ අධ්‍යක්ෂණය කරේ මං හිතන්නෙ දයා ද අල්විස්,
මේක ඒ කාලෙ ජාති අතර සුහදතාවය ඇහි කරන්නද කොහෙද හදපු එකක්,
මොකද දෙමල කැරක්ටර් වගේම දෙමල සබ් ටයිටල්ත් තිබුන,
මම මේකට ආස කරේ වැඩියෙන්ම මේකෙ තියන පරණ ගතියට,
අනික ඒකේ තිබුන ගැමි කමට,
අනික අර ජැකී චෑන්ගෙ මූවි වල වගේ මේකෙ අන්තිම පාට් එකේ හදනකොට වෙන අනතුරු දාල තිබුනා,
රාජා මහත්තයා (=ඔබා මාමා වගේ කෙනා) මේට් බයිසිකලයක් රූරූං ගාන්න ඇක්සලරේට් කරල විසි වෙන එකක්.
ඒකාලේ මේවා පෙන්නනකොට මැජික් වගේ තියෙන්න ඇති නේ ද?
කොහොමත් දැන් යන විකාර වලට වඩා මේක නියමයි.
විශේෂ දැනුම්දීම: මා මේ ටෙලිය බැලුවේ දැනට වසර කීපයකට කලින් රිපීට් ටෙලිකාස්ට් කළ නිසා බව කරුණාවෙන් සලකන්න.


ඉතින් අන්තිමට කියන්න තියන්නෙ කැමති අය මගේ තීම් එක දාගන්න.
කැමති නැත්තං එපා,
කැමති අය කැමති විදිහට අළුත් තීම් හදාගන්න,
මම තව දෙකක් තුනක් හදලා දාන්න ඕන :)
එසේ නම් මෙතැන් පටන් මේ නව ක්‍රෝම් තීම් මගේ බ්ලොගයේ පාඨක පාඨිකාවන්ට භාවිතය සඳහා ජනසතු කරන ලදි!

විශේෂයෙන්ම මට උදව් කළ නම නොදන්න දන්න සියළු පාඨක පාඨිකාවන්ට ද,
ඊටත් වඩා මේ බ්ලොගය කියවා වැදගත් යමක් ජීවිතයට එක් කරගත් සැම දෙනාටද මේ තීම් උපහාර වේවා!
(තනි කෙනෙකුට උපහාර දීමට වඩා බොහෝ දෙනෙකුට පිදුම බොහෝ විට සාර්ථකය! :))
ස්තූතියි.

Tribute To Uncle Observer

I Love Kandy

Save The Nature of Sri Lanka

මේ ඒක නෙවේ මොකද හිතන්නේ කට්ටිය මේ පිස්සු ඇනෝලා ගැන?

මම ඇනෝ බ්ලොක් කරපු එක ගැන?
ලොකු පුතා අයියා කියන එක ඇත්ත වග නම් දන්නවා මං.

[ඔබා මාමාට යම් අපහාසයක් වුනා නම් සමාවෙන්න,
මොකද මෝඩ ඇනෝලා නිසා අපිට විහිළුවක් වත් කරන්න බෑනෙ :)]
තව ඉතින් මේ තීම් එක බලල හොඳ නම් කියල යන්න. 
ගෝඩෝනියා සිලැනිකාගේ වැඩක්... gloriosa90@gmail.com

කලාමැදිරියන් රඟ දෙන මීදුමෙන් වැසෙන සොහොන්බිම හමුවිය ගෝඩොනියාට...

ගඟේ සිහිල් සුළං ලබා මෙ මී තෙලේ මහත්

නිසන්සලත්වයක් විදිත් කෙනෙක් ගමේ අපේ

ගමේ සොහොන් බිමෙයි මෙමා සිටින්නෙ දැන් ඉතින්

මගේ මුතුන්-මගේ ගමේ අතීතයත් මෙහියි!

බීන්ගුන්ගෙන් නාදයෙන් නොහොත් කුසුම් කතා වලින් 

කුරුළු බසින් සුළන් රැලෙන් ඉරෙන් හඳෙන් වුවත්

ඔවුන්ගෙ ඇස් හැරෙන්නෙ නෑ- හැරෙන්නෙ නෑ ඉතින්

මගේ ගමේ අතීතයත්,අනාගතෙත් නැහැ

ඔවුන්ට නෑ කඩේ කතා සැඳෑ කලේ ඉතින්

පියම්බිකාවගේ නැතොත් සුතන්ගෙ බස් නිමයි

ගමේ සොහොන් බිමේ නිදයි ගමේ ම ජීවිතේ

කෙසේ ද ඉන් අනාගතේ ? ගමේ කියා සිතම්,

මොවුන්ගෙ  අත්වලින් කැපූ ගොයම් කොතෙක් වෙදෝ

නගුල් වලින් ලියද්දෙ පස් සකස් කළත් බොහෝ

එයින් පලක් වෙමින් නැතැයි පෙනේ අහෝ

කෙටියි! රසයි! මොවුන්ගෙ ජීවිතේ ඉතා හොඳයි

මහා සමුද්දරේ මැණික් වගේ පෙනෙන්නෙ නෑ

වනේ පිපී මලක් වගේ දැනෙන්නෙ නෑ පිටින්

එහෙත් එවැන්නවුන් සිටී සොහොන් බිමේ ගමේ

මෙයින් පෙනේ හොඳින් දැනේ රහස් මෙ ජීවිතේ

රටක් ලබා රජෙකු වගේ බලෙන් සිටින්නටත්

සමත් කෙනෙක් නොමැත්තෙ දෝ නිදා සොහොන් බිමේ

අකාලයේ නැසී ගියත් මහා තෙදත් කෙනෙක්

සිටිත් ය මේ සොහොන් බිමේ නොදන්නෙ නෑ මෙමා

ගලක් කොටා නැතත් ඔවුන් නිසා  සොහොන්  බිමේ

මහා කොතක්  නැතත්  විහාරයේ වගේ තනා

අතින් පයින් බොහෝ මහන්සි වී සිටී

මගේ ගමේ මුතුන්ට මම් වඳිම්! පුදම්! මෙහි..

මේ කවි පෙළ සොයාගැන්මට මා දැරූ වෙහෙස ගැන මගේ පාඨකයන්ට මතක ඇතැයි සිතමි,

අවසානයේ අන්තර්ජාලය හරහාම මට කෙනෙකු එවාවියැයි සිතුවේ කවුරුද?

මේ කවි පෙළ මීමන ප්‍රේමතිලක කවියාගේය,

ඔහු කොළඹ යුගයේ සුප්‍රකට කවියෙකි,

කවි පෙල මරණය ගැන එන්නාක් මෙන්ම ඔහුද වයස අවුරුදු 47දීම මියගියේය.

මේ කවි පන්තිය කියවූ මට සිහි වූයේ හොල්මන් කතාවක් මෙන් ගුප්ත බවකි,

සඳ පායා ඇති රෑක මළගියවුන් අපේ ගමේ වෙල් යායෙ වැඩ කරනු මට මැවී පෙණිනි.

මා මුලින්ම මේ කවි කියෙව්වේ වසර ගණනාවකට පෙර වුවද මට තවම ඒ හැඟීම දැනේ,

එකල මා මීට වඩා වයසින් අඩු දැනුම අඩු ළමයෙකු විය.

එහෙත් මට ඉහත කී හැඟීම් දැනුන වග මට මතකය,

මට අපේ නොදුටු මියගිය සීයා මතක්විය,

ඔහුද මෙලෙසම වෙල් යායේ වැඩ කරන්නට ඇත,

අද ඔවුන් මියගොස්ය,

සැන්දෑවට සිය බිරින්දෑ සමග සෙනෙහෙ වදන් තෙපලන්නට නැත,

දරුවන්ගේ සිනා හඬ හෝ කුරුළු හඬටවත් සුළඟටවත් ඔවුන්ව අවදි කළ නොහැක,

ජීවිතය වේගයෙන් අවසානය කරා ඇදී යයි,

මේ ක්‍රියාවලියේම මොඩන් වර්ෂන් එකක අපි ද පුරුක් වෙමු,

වත්මනේ කාන්තිලා සහ බන්ඩාරලා සැන්දෑ සමේ චැට් කරමින් ද

යූ ටියුබ් බලමිද සිට කෙදිනක හෝ මියයන්නෝය,

මේ කවියා ගැන මා මොකුත් නොකියමි,

කදිම බ්ලොගයක් ඒ ගැන හමු විය,

කවියාගේ මරණය ද කවියෙන්ම අවසන් වී ඇත,

ඒ බ්ලොගයට මෙතනින් යන්න,

මාලකගෙන් ලිපියක්

(මා ඒ බ්ලොගයෙන් ගැජට් එකක හෝඩුවාවක් ගතිමි )

මට මතක් විදිහට මේ කවිය ඉංග්‍රීසි කවියෙකුගේ යන කවි පෙළෙහි ආභාෂය ලැබූවකි,

එහි රචකයා මතක නැතත් අන්තර්ජාලයෙන් ගැලපෙන කවියක් සොයා ගතිමි,

එහෙත් මට නම් එය පරිවර්තනයට දැණුම මදය,

කුමාරිහාමි වැනි වැඩ්ඩියක හෝ වැඩ්ඩෙකුට නම් එය පුළුවන් වනු ඇත,

කෙසේ වෙතත් මේ කවි පෙල සොයා දුන් පුද්ගලයාට ද මගේ ගෞරවණීය ප්‍රණාමය හිමි විය යුතුය,

මා කලින් නොදුටු ඔහු මාගේ ඉල්ලීම කරුණාවෙන් ඉටු කර දුන්නේය,

ගුරුතුමනි ඔබට ස්තූතියි,

(මා ඔහු ගුරුතුමෙක් බව දැනගත්තෙ පස්සේය,

එවිට මා ඔහුට යාළුවෙකුට මෙන් අමතා අවසානය,

මට සමාවෙන්න ඒ ගැන ගුරුතුමනි)

සැමදා මෙන් මා නොදුටු ගුරුවරයෙකු පවා මා ගැන කරුණාවෙන් කටයුතු කිරීම වාසනාවකි.

මේ ඔහුගේ බ්ලොගයයි ආයෙත් පටන්ගන්නවා.

ඔබට නැවතත් ස්තූති කරමි ගුරුතුමනි!

මේ ඉංග්‍රීසි කවි පෙළ ගැන විකි පිටුවයි.
මේ ඒ කවි පෙළ ඇති තැනකි,
ඒ කවි පෙල ඉතා දිගය,
මා මෙතරම් දිග සිංහල කවි පෙලක්වත් කියවා නැත,


"ELEGY WRITTEN IN
A COUNTRY CHURCH-YARD"


The curfew tolls the knell of parting day,
The lowing herd winds slowly o'er the lea,
The ploughman homeward plods his weary way,
And leaves the world to darkness and to me.


Now fades the glimmering landscape on the sight,
And all the air a solemn stillness holds,
Save where the beetle wheels his droning flight,
And drowsy tinklings lull the distant folds:


Save that from yonder ivy-mantled tower
The moping owl does to the moon complain
Of such as, wandering near her secret bower,
Molest her ancient solitary reign."

මාගේ බ්ලොග් අඩවිය තුල මෝඩ ඇනෝලා මෝඩ කතා දාන්න ආ නිසා ඇනෝ කමෙන්ට් බ්ලොක් කළෙමි,

ඒ ගැන යහපත් ඇනෝලාගෙන් සමාව අයදිමි,

කරුණාකර ඔබේ වටිනා සටහන් මේ අඩවියේ ලියා 

යන්න,

                                                 I'm Sorry Anos

නැත්නම් මට ලියන්න,

ඒ සඳහා බ්ලොගයේ වමේ ඇති රූපය ඔබන්න,

මේ ගැන පසුව ලිපියක් ලියමි,

මරණයෙන් අරඹා මරණයෙන් කෙලවර කරමි,,,

"මීදුමෙන් වැසෙන, කලාමැදිරියන් රඟ දෙන තැනක, නිහැඬියාවට ඉඩදෙමින් නතර වුනෙමි.

දිගු කලක් බලාපොරොතුවෙන් සිටි සැනසිල්ල මට ලැබී තිබේ.

හිස්වසාගත් වල කපන්නවුන් නික්ම ගොසිනි.

හෙමින් සීරුවේ ගලා ආ අඳුර වනය වසා ගති. 

ආපසු හැරීමක් නැත්තාසේම එලියෙන්ද පලක් නැති.

අදෘර්ශමාන කිසිවක් මෙහි පේන්නටද නැත.

සිහිනසේ දිලෙන තරු එලියෙන් සොහොන් කොත්ද දිලුනි.

ජීවිතය සුදුමැලිව යද්දී, මරනය දීප්තිමත් වන්නාසේය.

සඳ එලිය බලා හිඳිද්දී, මම මගේ නිදහස භුක්ති විදින්නෙමි."

පරිවර්තනය:පොඩිකුමාරිහාමි ආර්යාව.

මෙයද මගේ පෙර ලිපියකට ලැබුන ප්‍රතිචාරයකි,

තවම දෙළුම් සිටවීමට නොහැකි විය :(

ගෝඩෝනියා සිලැනිකාගේ වැඩක්... gloriosa90@gmail.com