බල්ලොත් එක්ක බෑ! I don't feed stray dogs - 02

කලින් ලිපිය වූ I do NOT feed STRAY DOGS!!!! X 7 කෙරෙහි ප්‍රතිචාර දැක්වූ සමහර නමක් නැති පාඨකයන් කීවේ මෙහෙමය.
1.Anonymous said...
සහෝදරයා අර්ධ පරිසර වේදියෙක් වගේ ගස්වලට විතරයි වගේ කරුණාවන්ත කම.අනාගතයේදී ඔබ මිනිසුන් වත් වර්ග කරලා තෝරාගත් අයට පමණක් ප්‍රතිකාර කරනවද ?අපි දන්නා විදිහට සැබෑ පරිසවේදියා ශාක හා සතුන්ට ආදරය කරුණාව දක්වන්නෙක්.කුසගින්නේ සිටින සතෙකුට කෑම ටිකක් නොදෙන ලෙස බ්ලොග් අඩවි වලින් පවා ප්‍රචාරය කරන ඔබ වැන්නෝ අනාගතය්දී මිනිසුන්ට කෙලෙස සලකවිදැයි සිතා ගත හැකිය. ඔබ කාඩ්බෝඩ් පරිසර වේදියෙකි.

2.Anonymous said...
පළමු ඇනෝවා වෙමි.සතුන් නිදැල්ලේ යැවීම,නිසිකලට එන්නත් නොදීම, කුඩා පැටවුන් තැන් තැන් වල අතරමන් කිරීම සම්බන්දව ඔබ කියා ඇති කරුණු සමග එකගවෙමි මගේ විරෝදය වුවේ බල්ලන්ට කෑම නොදී සිටීම සම්බන්දව ඔබ හිපොක්‍රටීස් දිව්රීම්ද සම්බන්ද කරගෙන කර ඇති ප්‍රකාශයටය.එය බෙහෙවින් අකාරුණික දෙයක් ලෙස සිතමි.ඒගැන මගේ මතය මෙයයි.ගල් යුගයේ ජීවත් වූ ඔබෙත් මගෙත් සහ අපි සැමගේම මී මුත්තන් විසින් බල්ලන් ගෘහ ආශ්‍රිත සතෙක් බවට පත් කරන ලදී.එදා සිට ඒ ගල් යුගයේ මිනිසාගේ ජීවිතය වෙනදට වඩා පහසු වෙන්නට ඇත.එසේම මිනිස් වර්ගයාගේ සීග්‍ර දියුණුව සහ ලොව පුරා මිනිස් වර්ගයාගේ පැතිරීමටද බල්ලාගේ දායකත්වය ලැබෙන්නට ඇත.මෙසේ වෙත්දී බල්ලාට උගේ සොභාවික පුරුදු අමතකව ගියේය.ප්‍රධාන වශයෙන්ම තමාගේ ආහාර දඩයමින් හෝ සපයා ගැනීමේ හැකියාව උගෙන් ඉවත් විය.අද අපි දකින්නේ මිනිසාගේ යහපත පිණිස තමාගේ සොභාවික හැකියාවන් ඉවත් කර ගත් බලු පරපුරේ වත්මන් සාමාජිකයන්ය.ඔවුනට තමන්ගේ වනගත සගයන්ට මෙන් තනිවම අහර සපයා ගත නොහැකිය.ඒ සදහා ඔවුනට මිනිසාගේ පිහිට පැතීම හැර අන් යමක් කල නොහැකිය.අතීතයේදී අපේ පුර්වගාමින්ට අමිල සේවයක් කල මේ සතුන්ට කරුණාව දයාව දැක්වීම අපට පැවරී ඇති වගකීමකි.ඔබ සිංහරාජ වනයේ ගස් ගෙම්බන් වඳව යාම ගැන සමනලුන් වඳව යාම ගැන කරදර වෙන බව දනිමි. එසේ නම් බල්ලන් වැඩිවීම සම්බන්දවද ඔබ කරදර වීම කුහක කමක් නොවේද?මොවුන් සියල්ලෝම සතුන් වෙති.තම වර්ගයා වැඩියෙන් ව්‍යාප්ත කිරීම ඔවුන්ගේ අරමුනයි.සැබෑ පරිසර වේදියෙකු නම් කල යුත්තේ සොභා දහමේ රිද්මය නොනසා එයට පවතින්නට ඉඩ හැරීමය.අවසන් වශෙයෙන් අකාරුනිකත්වයේ පාඩම ඉගැන්වූ ඔබගේ ගුරුවරයා පිළිබඳව කණගාටු වෙමි
මුලින්ම කිව යුත්තේ මම මේ ලිපිය ලිවීමේදී බරපතල අඩුපාඩුවක් කර ඇති බවය.
එනම් අපේ ගුරුතුමා අපට කීවේ අපේ පීඨයේ සිටින දඩාවතේ යන බල්ලන්ට කෑම දෙන්න එපා යැයි කියලා පමණි.
ඔහු අපට පාරේ හෝ ගෙදරට එන දඩාවතේ යන බල්ලන්ට කන්න දෙන්න එපා යැයි නොකීවේය.
මෙයට හිපොක්‍රටීස්ගේ ප්‍රතිඥාව ගාවා ගැනීමද මා කළ තවත් වරදකි.
එය යෙදුවේ අප කියූ දෙය මහා බරපතල දෙයක් නොවූවද එය ද වැදගත් නිසාය.
එනිසා ඇනෝවා කියූ දෙයෙහි යම් සාධාරණත්වයක් ඇත, මක් නිසාද යත් ඔහුට මා කීවේ දත්ත වලින් අඩක් පමණක් වන නිසාය.
මේ වූ අඩුපාඩුවට මගේ ගුරුවරයාගෙන් මට සමාව ලැබේවා.

පළමුව අපේ පීඨයේ බල්ලන්ගෙන් මිනිසුන්ට වන කරදර ගනිමු.
1.අපට වාඩි වීමට ඇති විවෘත ශාලාව බල්ලන් ඔවුන්ගේ මූලස්ථානය කරගෙන ඇත.
ඔවුන් එහි අප කෑම කන පාඩම් කරන මේස මතත්,
අප වාඩි වෙන පුටු වලත් නිදාගනී.
මොවුන් පිරිසිදු බල්ලන් නොවන බව තේරුම් ගන්න.
2.බල්ලන් මේ ස්ථානය ඇතුළු අනෙක් සියළු ස්ථාන වල සිටිමින් පොරකන විට එය මහත් කරදරයකි
ඔවුන් දේශන ශාලා අසල පොරකන විට අපට එය බාධාවකි.
3.බල්ලන් අනවසරයෙන් දේශන ශාලා වලට ඇතුල් වීමද කරදරයකි.
4.තවද වෙලාවකට ඔවුන් එලවන විට ඔවුන් තම අයිතිය පෙන්වීමට බිරීමද ගෙරවීමද කරන අතර,
එයින් පසුව ඔවුන් අපව හැපීමට ද ඉඩ ඇත.
5.බල්ලන් පමණක් නොව පූසන් නිසාද පණු රෝග, ජලභීතිකාව, දද කුෂ්ට වැනි බොහෝ රෝග ඇති විය හැක.
6.පිළිවෙලකට තිබිය යුතු වැදගත් දෙයක් සිද්ධ වන පරිසරයක මෙවන් අපිරිසිදු හොරි හැදුන පොරකන බල්ලන් සිටීම අශෝබනය.
ඔවුන්ගේ මළ මෙන්ම ඔවුන්ද පරිසරය අපවිත්‍ර කරයි. 


මේ නිසා මේ බල්ලන් අපගේ පීඨයෙන් ඉබේටම ඉවත් කිරීමට හැරීම අප සැමගේ වගකීමකි.
බල්ලන් මැරීම, ඔවුන්ට පහරදීම හෝ වෙනත් පීඩාවක් නොකර ඔවුන්ට ආහාර නොදී ඔවුන් විසින්ම අප පීඨය හැරයෑමට ඉඩ හැරීම ඉතා සුදුසුය.
මෙහි වරදක් නැත.
ඇත්තෙන්ම මෙය ඉතා සොබාසුමිතුරු සත්ත්ව - මිනිස් ගැටළු විසඳුමකි.
නමක් නැති පාඨකයාණනි..
මම ඔබේ අදහස් වලින් සමහරකට පමණක් එකඟ නොවෙමි.
එකඟ වෙන ඒව වැඩි නිසා එකඟ නොවෙන ටික පමනක් දමමි.


"සහෝදරයා අර්ධ පරිසර වේදියෙක් වගේ ගස්වලට විතරයි වගේ කරුණාවන්ත කම.අනාගතයේදී ඔබ මිනිසුන් වත් වර්ග කරලා තෝරාගත් අයට පමණක් ප්‍රතිකාර කරනවද ?
සතෙකුට කෑම ටිකක් නොදෙන ලෙස බ්ලොග් අඩවි වලින් පවා ප්‍රචාරය කරන ඔබ වැන්නෝ අනාගතය්දී මිනිසුන්ට කෙලෙස සලකවිදැයි සිතා ගත හැකිය. ඔබ කාඩ්බෝඩ් පරිසර වේදියෙකි.
ඔබ සිංහරාජ වනයේ ගස් ගෙම්බන් වඳව යාම ගැන සමනලුන් වඳව යාම ගැන කරදර වෙන බව දනිමි. එසේ නම් බල්ලන් වැඩිවීම සම්බන්දවද ඔබ කරදර වීම කුහක කමක් නොවේද?මොවුන් සියල්ලෝම සතුන් වෙති.තම වර්ගයා වැඩියෙන් ව්‍යාප්ත කිරීම ඔවුන්ගේ අරමුනයි.සැබෑ පරිසර වේදියෙකු නම් කල යුත්තේ සොභා දහමේ රිද්මය නොනසා එයට පවතින්නට ඉඩ හැරීමය.අවසන් වශෙයෙන් අකාරුනිකත්වයේ පාඩම ඉගැන්වූ ඔබගේ ගුරුවරයා පිළිබඳව කණගාටු වෙමි"


කෙසේ වුවද මේ අදහස දත්ත අඩු වීම නිසාම වූවකැයි මම සිතමි.
ඔබගෙ නිර්භය විවේචනය මම අගය කරමි.
ඔබ සම්බන්ධ වූ ලිවීම මම මෙයින් නවතමි.
ඔබට බොහොම ස්තූතියි.

මින් ඉදිරි ලිපියට ඔබ දැක්වූ යහපත් කරුණුද ප්‍රයෝජනයට ගනිමි.

මේ අදහස් ටික මා කලින්ම ලිවීමට සිටි දෙයකි.

ඔබ කී පරිදිම බහුතරයක්ම පාරිසරික ප්‍රශ්න ඇති වී ඇත්තේ මිනිසුන්ගේ ක්‍රියා නිසාය.

මේ සතුන්ට මිනිසුන් කර ඇත්තේ අපරාධයකි.

ඔවුන් ඇති කර ඔවුන් පැටවුන් දැමූ විට හන්දියක හෝ පන්සලක දමා යෑම කැත වැඩකි.

මේවා සියල්ල සමහර මිනිසුන්ගේ මෝඩ නැහැදුනු ක්‍රියා නිසා සිදුවේ.

මෙය නතර කිරීම මිනිසාගේ වගකීමකි.

බල්ලන් පමණක් නොව වෙනත් සතුන් ගැන කීමට ඇත්තේද එයමය.

දැන් බල්ලන්ට වූ අසාධාරණය පැත්තකින් තබමි.

මගේ අතේ මදුරුවෙක් කයි, ඌ ඩෙංගු රෝගය පතුරන එකෙක් බව මම හොඳින්ම දනිමි.

එහෙත් මම ඌ නොමරමි,

ඒ සතුන් මැරීම පවක් නිසාය.

එහෙත් මම "මොවුන් සියල්ලෝම සතුන් වෙති.තම වර්ගයා වැඩියෙන් ව්‍යාප්ත කිරීම ඔවුන්ගේ අරමුනයි.සැබෑ පරිසර වේදියෙකු නම් කල යුත්තේ සොභා දහමේ රිද්මය නොනසා එයට පවතින්නට ඉඩ හැරීමය."

යන මතයට මෙතැනදී විරුද්ධ වෙමි.

මදුරුවා ද සතෙකි ඌද  බෝවීමට කැමති නිසා අපි උට බෝ වීම පිණිස ගේ වටේට වතුර බාල්දි පුරවා තැබීම නොකළ යුතුය.

මදුරුවන් බෝවීමට ඉඩ ඇති දේ නිසි පරිදි බැහැර කිරීම මගින් මා මෙන් සතුන් මැරීම පවක් යැයි නොසිතන කෙනෙක්ට වුව අනාගතයේ මදුරුවෙක් තැලී පොඩි වෙන ලෙස පහර දීම හෝ මදුරු කීටයන් පිරි පොල් කටුවක් පෙරලා උන් ටික මැරීමට සිදු වීමෙන් වැලකිය හැක.

මදුරුවාද බඩගින්නේ සිටින සතෙකු යැයි කියා රෑට මදුරු දැලක් නැතුව නිදා ගැනීමද මට කළ නොහැක.

දැන් මදුරුවාගේ කතාවෙන් බලු කතාවට ගත හැකි සබැඳිය බලමු.

බල්ලාට ද කෑම දීම පිනකි.

එහෙත් උට කෑම දීමට සුදුසු තැන් ඇත.

ගෙදරට හෝ අප ඉන්න ආයතනයට ඔවුන්ගෙන් කරදර නම් එතැන කෑම දීම නුසුදුසුය.

එසේ නම් මහින්ද මාමා ගේ ගෙදර ද, ගල්කිස්ස මහ හෝටලයේ ද, අම්බුළුවාවේ රජගෙදර ද,තානාපති කාර්යාල වලද, ඉස්පිරිතාල වලද උන්ට කෑම දීම කිරීම කළ හැක,

එහෙත් එය නුසුදුසුය,

ඒ නිසා එය සිදු නොකරයි.

මේ ලෙස පරිසරට එරෙහිව සමහර දේවල් කිරීමට සිදු වේ,

සතුන් ගැන පමණක් නොව ගස් ගැන ද එසේය.

සමහර තැනක ගසක් කපා පාරක් හෝ පොදු යහපතක් වෙන දෙයක් සැදීම හෝ ගෙදරක් තැනීම කිරීමේ වරදක් නැත.

(එහෙත් ඒ ගස නොකපා පුළුවන් නම් හොඳය )

එහෙත් මම අපේ රටේ හයි වේ සෑදීම, නුවර එළියේ සහ නුවර ගුවන් තොටුපල සෑදීම, වැව් වලට ප්ලේන් බෑම ආදිය අනුමත නොකරමි.

ලිපිය ලිවීමට ගෙදර ආගමන් වෙලාව වැය කළ නිසා මට මහන්සිය ඒ නිසා මම මෙය කෙටියෙන් අවසන් කරමි.

පසුව යමක් ඇත්නම් යළි ලියමි.

කෙටියෙන් මට කීමට ඇත්තේ සියළු දේ නිසි අවබෝධයකින් කළ යුතු බවය.

පරිසරය ගැන ද එසේමය,

එසේ නොකළ විට වෙන්නේ පරිසර අන්තවාදීන් හෝ පරිසර පිස්සන් බිහි වීමය.

පරිසර හානි වලට විරුද්ධ වීම ද අවබෝධයෙන් පිළිවෙලට කළ යුතුය, නැත්නම් වෙන්නේ පහත  සිදුවීම වැනි ඒවා සිදු වීමය.

මම මීට වඩා විස්තර නොකරමි.

http://latimesblogs.latimes.com/gossip/2010/09/lady-gaga-meat-dress-made-of-real-meat.html

http://www.tonic.com/p/a-brief-history-of-naked-protests/

අන්තර්ජාලයේ මඳක් සොයා බලන්න මේ මම ගැසූ සෙවුම් පදය.

Lady Gaga Beef

Green Peace Naked

මෙවන් විකාර අපේ රටට තවම ඇවිත් නැත,

ඒ ගැන සතුටුය,

බඩතඩියෙකුගේ චීන පිළිම අවබෝධයකින් තොරව තබාගෙන ලොව අසාහය පුද්ගලයෙකුට ගරහා පවු පුරවාගන්න මිනිසුන් සිටින දහමින්ම පෝෂණය වූ රටක් වූ අප රටේ මෝඪ මිනිසුන්ට මෙවන් විකාරවත් හිතට නො ඒවා!

සොබාසුමිතුරු යෝජනා:

මම ද බල්ලා පමණක් නොව වෙනත් සතුන් පවා බඩගින්නේ සිටින විට කෑම දී ඇත්තෙමි.

එමෙන්ම මම ද සතුන්ට කෑම දීම ප්‍රිය කරමි.

ඒ නිසා මම ලේනුන්ට සහ කුරුල්ලන්ට බත් කන්න ලෑල්ලක් සාදා ඇත්තෙමි.

බල්ලන්ට පූසන්ට නම් ගෙදර කෑම දීමක් සිදු නොකරමි,

එහෙත් පාරකදී හෝ වෙන තැන් වල නම් දී ඇත.

මම කූඹියන්ට පවා කෑම දීම ප්‍රිය කරමි.

මම උන්ට කෑම කෑල්ලක් දී ඔවුන් එය උස්සාගෙන යන හැටි බලා සිටීමට ප්‍රිය කරමි.

ඔබලාත් එය කර බලන්න,

එය මහත් ආශ්වාදජනක දෙයකි.

අවසාන වශයෙන් ඇනෝවාට කිසි අපහාසය කෙරුමට නොසිතූ බවත් කිසි අමනාපයක් නැති බවත් ලියා තබමි.

Top Picture: Link


Speacial Comment:
Gimhani said...
වෙදනා සමග එකඟයි. ඔහුට කියන්න උවමනා කල දේ මමනම් අවබෝද කරගත්ත කලින් ලිපියෙන්ම. ඒත් විවේචන ඕන.. පරේ ගිය බලු පැටියෙකුට කන්න දෙන්න ගිහින් උන අනුවේදනීය කතාවක් මටත් තියෙනවා. එකම බලු පැටියට මාත් ඔහුත් කන්න දුන්න. ඒත් ඔහු අද ජීවතුන් අතර නැ .. රේබීස් රෝගයෙන් මිය ගියා.. මම කන්න දාලා දුවල එනව නිතරම . ඒත් ඔහුව හපල තියනව . පොඩි බලු පැටිය කියල ගනන් අරගෙන නැ. කාටවත් කියලත් නැ.

ඔබ නිදනා සීතල පොළවේ මලක් පිපීලා නමක් නැතී...

ජීවිතාරක්ෂක සේවකයින්ට තවත් මළසිරුරක් විතරයි ඒක.

ඒ  භූමිකම්පාවෙන් බොහෝ ජීවිත පස් අතරේ වැලලී ගියා.

එක් කාන්තා මළසිරුරක් අනිත්වාට වෙනස් ආකාරයට තිබුණා.

හරියට වන්දනා කරනවා වගේ දණින් වැටිලා.

ඒ ඉරියවුව හරි වෙනස්, ඔවුන් හිතුවා සමහර විට ඇය තවමත් පණපිටින් කියලා,

ඒත් බිත්තියේ තිබුන පටු විවරයෙන් අත දාල ඒත්  ස්පර්ශ කරපු සහන කණ්ඩායමේ නායකයාට සීතල වෙලා දරදඬු වුන ඒ සිරුරෙ ජීවයක් නැති බව තේරුනා.

ඇයගේ හිසට සහ කොන්දට හානි වෙලා තිබුණා.

ඔවුන් ඊළඟ ගෙදරට යන්න සූදානම් වුනේ හිරවෙලා තියන ජීවිත  බේරාගන්න එක වඩා වැදගත් නිසා.

ඒත් ඔහුට නොදන්නා වූ හැඟීමක් ආවා..

ඒ නැවතත් එතන පරික්ෂා කරන්න ඕන කියලා.

ඔහු ආපහු ඇවිත් ඇයගේ මළසිරුර ළඟ දණ ගහලා ඇයගේ සිරුර යටට අත දාලා බැලුවා.

"දරුවෙක්!!! මෙතන දරුවෙක් ඉන්නවා"

ඔහු පුදුමයෙන් කෑගැහුවා....

සියලුදෙනාම එකතු වෙලා වැඩ කරා.

ඔවුන් එතන තිබුණ කැඩුණ බිඳුණ කණු ඉවත් කරා හරිම ප්‍රවේශමෙන්.

අන්තිමට ඔවුන් දරුවාව ඉවතට ගත්තා, මාස තුනක් වයස පුංචි කොලු පැටියා තවමත් සාමකාමීව සැපට නිදි.

                                                                 බේරාගත්ත දරුවා.

සහන සේවකයො වහාම දරුවව වෛද්‍යයවරයාට යොමු කළා,

ඔහු පොඩි එකාව ඔතල තිබුණ මල් රෙදි කෑල්ල දිග ඇරියා.

ඔහුට හම්බුනා ෆෝන් එකක්,

" පුතේ උඹට ජීවිතේ බේරගන්න ලැබුණොත්, උඹ මතක තියාගන්න ඕන මං උඹට ආදරෙයි කියලා"

ඒ තරුණ අම්මා කෙනෙක්ගේ ජීවිතේ අන්තිම කෙටි පණිවිඩය.

ෆෝන් එක අතින් අතට ගියා,හැම කෙනාගෙම ඇස් තෙමුණා.

අම්මෙක් තමන්ගේ එකම දරුවට කොච්චර ආදරේද, මිහි මව කම්පා වෙලා තමන්ගේ ගෙදර කඩා වැටෙනකොට, දරුවව ආරක්ෂා කරන්න ඔහුව වහගත්තෙ තමන් ඒකෙන් මැරෙනවා කියලා දැනගෙන.

එහෙමයි අම්මෙක්ගෙ ආදරේ.

මේ ඡායාරූපයට 2009 මාර්තුවේදි චීනයේ අන්තර්ජාතික පුවත්පත් ඡායාරූප තරඟයේදි රන් සම්මානයක් හිමි වුනා.

ඒ මේක ගත්ත Zou Sen  ට.

ඔහු මෙය නම් කරල තිබුණා " භූමිකම්පාව අහර මවු සෙනෙහස" කියලා.

මගේ අම්ම මේක කියවන්නෙ නැති වෙයි,

ඒත් අම්මට මං ගොඩාක් ආදරෙයි!!! 

මට මේකට වෙන කිසි දෙයක් එකතු කරන්න ඕන නෑ,

ඔබම හිතන්න.

උපුටා ගත්තේ අන්තර්ජාලයෙන්

-----------------------------------------------------------------
මේ ෆේස්බුක් ගිණුම වහනකොට කොපි කරගත්ත මගෙ නෝට් එකක්.
මේ ෆොටෝ එක සහ කතාව ලෝකෙ ගොඩක් ප්‍රසිද්ධයි.

බහුතරය ඒක දැකල ඇති.

කමක් නෑ මමත් දානවා බ්ලොගයට .

මේ හෙඩිම ලංකාවේ දක්ෂ කවියෙකුගෙ නිර්මාණයක්.
""ඔබා දෙදණ නිල් උඳු පියලි බිම මත
වැන්දේය ඔහු බැති සිතින්
අම්මා වැළලූ තැන මහ පොළොවට"


ඔහු මහගම සේකර.
මේ කොටස උපුටාගත්තෙ එතුමා වෙනුවෙන් සැදුණ නිල බ්ලොග් අඩවියෙන්.
(කියවලම බලන්න මේ බ්ලොගය... දුක්මුසුම තැනකුත් තිබුණා.)

ඒ අනුසාරයෙන් ගීතයක් නිමැවුනා.
ඇත්තම කියන්න මම ඒ ගීතයෙත් වැඩියෙන්ම ආස කොටස 
"ඔබ නිදනා සීතල පොළවේ මලක් පිපීලා නමක් නැතී
ඔබා දණ බිම නැමී සිඹිනෙමි ඔබේ කිරි සුවඳයි අම්මේ"
මේක ගයන්නෙ අජිත් බණ්ඩාර.

ලීවෙ මහින්ද චන්ද්‍රසේකර සංගීතය මහේෂ දෙණිපිටියගේ.
ඒකත් පුදුමයි කවියේ සහ ගීතය යන දෙකම ලියල තියන්නෙ සේකරලා.
කොහොම වුනත් මේ කවිපෙළ සහ ගීතය යන දෙකම මගේ හිතට තදින්ම වැදුන එකක්.
මම මේ කවි පෙළ ඉස්සල්ලම දැක්කෙ ටි‍යුෂන් ක්ලාස් එකක පොතක.
මම ඒක දැකල ආයෙමත් හෙවුවා ගෙදර ඇවිත්.
පුදුම ලස්සනයි ඒක.

මට තව එකක් ලියන්න හිතුනා
ඒකත් ලියනවා...

ජෝතිපාල හොඳටම බීවා, මර්වින් පෙරේරත් බීවා,

ප්‍රේමකීර්තිත් බීවා,

මේ කලාකරුවො.

සමහර කලාකරුවෝ කියනවා "මධුවිත ගත්තම කලා සිතුවිලි පහල වෙනවා" කියලා.

මට නම් ඒක විස්වාස කොරන්ට බෑ.

පහළ වෙනව ඇති, ඒත් නිකං ඉන්නකොට ඊට වඩා පහල වෙන්න ඕන.

කොහොම වුනත් අපරාදෙ දක්ෂ මිනිස්සු නිකාන් බේබද්දෝ වෙනවා.

බීලම මැරිලත් යනවා සමහරු.

කලාකාරයෝ විතරක් නෙවේ සමහර ආචාර්ය මහාචාර්යවරුත් ඉන්නවා,

අපරාදෙ.

සුන්දර හග්ගල

වර්ණවත් මල් සුපිපුන මල් ගොමු දෙකකි, ඒ මැදින් සුන්දර අඩිපාරක් විහිදෙයි, මල් ගොමු හා පාර අතර හරිතවන් තණ පලසෙන් හෙබියේ වෙයි. පසෙකින් පෙනෙන  මිහිදුමින් වැසි කඳුවැටිය පිසගෙන එන සිසිල් මඳ නල ගත සිත පොබයමින් ඇදී යන්නීය.

අඩි පාර තුරු ගොමුවක් තුලින් විහිදී සුන්දර පෙදෙසකට ඇතුළු වෙයි,

එහි පර්ණාංග පිරී ඇත.

ගස් පර්ණාංග ලැගුම් ගත් කණ්ඩි ඇති සුන්දර පිවිතුරු සීතල දිය හෙමි හෙමින් ගලා යයි.

දිය පාරට උඩින් ආරුක්කු හැඩය ගත් කෙටි පාලමකි.
ඒ හරහා මීවන ගොමු මැදින් දිවෙන අඩි පාර දිවේ.

වතුරපාරේ හඬ සීතල නිසල පරිසරය හා මුහු වූ විට අතිශයින් සිත් නිවී යන පරිසරයක් බිහි වේ.

තැනින් තැන වූ ලී කොටන් මත වාඩි වී ඉසිඹු ලන විට ජිවිතය හරිම සැහැල්ලුය.

හිටිවනම හොඳින් හැඳගත් ජෝඩුවක් එතැනට පැමිණියහ,

සුන්දර යුවතිය අතේ වූ බිස්කට් පැකට්ටුවේ වූ අන්තිම එක සිය පෙම්වතාට කවා පැකට් එක විසි කළේ සුන්දර මල් පාත්තියටයි.

ඉන් පසු තණ බිස්සේ වාඩිගත් ඔවුන් ෆ්‍රයිඩ් රයිස් කෑවේ ඉතා සතුටිනි.

කෑමෙන් පසු එහි පෙට්ටිය සහ ඒවා රැගත් පොලිතින් මල්ල දමා ඔවුන් නැවතත් ඇවිද ගියෝය.

දිය පාරට උඩින් ගිය මෙවන්ම තවත් පිරිසක් දිය පාර අසල කෑම කා කෑම එකේ වූ ලන්ච් ෂීට් ටික දිය පාරට දමා අත ද එයින්ම සෝදාගෙන එතනටම වී කයියක් ගසා ගියෝය.

මුලින් කී යුවලගේ මිත්‍ර යුවල තමන්ගේ ආදරය මේ සුන්දර දිනය මතක නොවනු වස් සුන්දර ගසක හැකි උපරිම සුන්දර විදිහට ඔවුන්ගේ නම් කෙටූහ.

පසුගියදා මම විස්සවිද්දියාලයේ මිතුරන් සමග ගිය පළමු චාරිකාවෙන් නුවර එළියේ හග්ගල උද්භිද උද්‍යානය වෙත ගියෙමි.

මේ එහිදී මා දුටු සමහර දේවල් වලින් උත්තේජනය වී ලියන ලිපියකි.

මේ මා නිරීක්ෂණය කළ දෙයක් නොවේ,

එහෙත්මෙය නොවිය හැක්කක් නොවන බව මා හොඳාකාරවම දනිමි,

මක් නිසාද යත් මම පේරාදෙණිය රාජකීය උද්භිද උද්‍යානය වසර 7ක් පමණ දිගු කලක් ඇසුරු කළ නිසාය.

ඇත්තෙන්ම මට හිතෙන හැටියට අපේ රටේ සමහරක් මිනිස්සුන්ට ආචාර ධර්ම කියන ජාතිය හරිම ආගන්තුකය.

දෙයක සුන්දරත්වය රසවිඳ අඩු ගානේ එය විනාස නොකර සිටීමටවත් හිත හදා ගැනීමට ඔවුන්ට නොහැක.

මට නම් මේ මිනිසුන්ගේ සිතේ සොබාවය වටහාගැනීම අපහසුය.

මේ තරම් සුන්දර තැනක් කැත කිරීමට මනුස්සයෙක්ගේ හිත යොමු වෙන්නේ කෙසේද?

මෙතන ඇත්තේ හුදෙක්ම කැත ගතියකි.

පොලිතීන් පමණක් නොව දිරාපත් වෙන දෙයක් හෝ සුන්දර පරිසරයකට ආගන්තුක ලෙස දැමූ විට එය කැතය.

උදාහරණයකට ලස්සනට පිළිවෙලට පවත්වාගෙන යන තණබිස්සකට ඔබ කෑ අඹ ගෙඩියක ඇටය දැමුවොත් හෝ එයට කෙල ගැසුවොත් එය සුන්දර දෙයක් නොවේ.

දිරා යන දෙයද බැහැර කරන නිසි පිළිවෙලක් ඇත,

නිසි තැනක් ඇත.

ලවු කිරීමට, පවුලේ උදවිය සමග ඇවිදීමට හෝ මිතුරන් සමග ඇවිදීමට මෙවන් තැනකට යාමේ කිසිදු වරදක් නොමැත.

මේ තැන් වලට ගිහින් කෑමේද වරදක් නැත.

එහෙත් මේ වගේ කැත වැඩ කිරීම වැරදිය.

මේ දේවල් වෙනවා ඔබ දුටුවහොත් එසේ කරන කෙනාට එය පහදා දෙන්න.

එය අසන්නේ නැත්නම් එහි ආරක්ෂක අංශයට දැණුම් දෙන්න.

මේ දේවල් තව තවත් වැඩි වෙන්නේ මෙවන් වැරදි වලට කටපියාගෙන සිටින නිසාය.

ඒ නිසා හැකි සෑම විටම මෙවන් දේවලට එරෙහි වන්න...

ඔබද ආදර්ශමත් වෙන්න,

උදාහරණයකට ඔබ නුවර එළියට ගොස් කෑම පර්සලයක් ගත් විට එය බහා දෙන පොලිතින් මල්ල ළඟ තබාගන්න,

කරන්නට වෙන දෙයක් නැති නිසා කෑම කා ලන්ච් ෂීට් එක කසල බඳුනකට දමන්න.

ඉන් පසුව ඔබ රෝස පැල දෙකක් ගත්තේ යැයි සිතන්න.

ඔබට සිලි බෑග් දෙකක් අවශ්‍යය, එහෙත් ඔබ සතුව දැනටමත් එකක් ඇත.

එහෙයින් ඔබට අළුතින් ගැනීමට වන්නේ එකක් පමණි.

මේ අයුරින් බලන කල ඔබ කළ ඒ පොඩි දෙයින් ඔබගේ පොලිතීන් භාවිතය 50%කින් අඩු වී ඇත.

ඔබ සමග යන මිතුරන් පස් දෙනෙකු වේ යැයි සිතන්න.

ඔවුන් පස් දෙනාද ඔබගේ කීම අසා එකඟ වී මේ දෙයම කළහොත්?

ඔබත් ඇතුළුව හය දෙනෙකු පොලිතින් මළු හයක් භාවිතා වීම වලකා ඇත.

ඔබගේ මිතුරන් පස් දෙනාත් මෙසේ කළහොත්?

සිතා බලන්න අපිට වෙනසක් කළ නොහැකිමද?

හැකි තරම් මේ පණිවිඩය මිතුරන් අතර බෙදා ගන්න.

ෆේස්බුක් ඇත්තේ ඔබ කැමති සිංදු,විහිළු කතා, පින්තූර බෙදා ගැනුමට පමණක් නොවේ,

මෙවන් පණිවිඩ ද ඔබේ මිතුරන් අතරේ බෙදා හදා ගන්න.

රටේ ලොකු ලොකු අය වැරදි කරන විට අපි මේ කරන චූටි ඒවා මොනවද?

කොහෙදැම්මත් ඕවා දිරන්නෙ නෑනෙ,

කියා සිතුවොත් මේ රට කිසිදා වෙනස් වෙන්නේ නැත.

ටික ටික හරි මේ දේවල් අපේ ජීවිත වලට බද්ධ කරගත්තොත් යම් දිනෙක බොහෝ දෙනෙකුට මේ පරිසරය රැකගත යුතු බවත්, මේ මේ වැරදි වන බවත් බඩු මිල පමණක් නොව ඒවාද අපි සිතනවාට වඩා වැදගත් බවත් තේරෙණු ඇත.

එවිට මිනිසුන් යම් දිනෙක් ඒ දේවල් ඉල්ලා හඬ නගනු ඇත.

එවිට වඩාත් සුන්දර හෙට දවසක් උදා වේවි.
මීළඟට
"I Do NOT feed STRAY DOGS X 7"
 බලාපොරොත්තු වන්න

තිරයෙන් පිටුපස කතා:
මට මේ දවස් වල පට්ට ලෙසම එපා වී ඇත්තේ කැමරාවක් නැතිකමිනි.
මම වෙබ් එකෙන් ෆොටෝ ගෙන පෝස්ට් වලට දැමීමට කැමති නැත්තේ වෙමි.
යාළුවන්ගේ සහ මගේ පැරණි ෆොටෝ භාවිතා කර මේ ලිපිය සැදුවෙමි.
එහෙත් කපල් එකක් සොයාගත් නොහැකි නිසා වෙබ් එකෙන් එකක් දැම්මෙමි.
හග්ගල ගියද මට අවශ්‍යය සමහර ෆොටෝ ගත නොහැකි විය,
මේ කතාවට අවැසි කැත වැඩ වල ෆොටෝ එසේ ගැනීමට නොහැකිව මිස්
වූ ඒවාය.
එහෙයින් මෙතන තිබෙන ෆොටෝ බහුතරයක් හග්ගල ඒවා නොවන බව කරුණාවෙන් සලකන්න.
ඉක්මනින් කැමක් ගත යුතුය.
තවද මේ සියල්ල පෙම්වතුන් කරන වැරදි ලෙස දැක්වීමට නොව කතාවේ ගලායෑම පිණිස පෙම්වතුන් දෙදෙනෙක් යොදාගත් බව කිව යුතුය.

හා ගිම්හානි අක්කා:
මගේ ඊමේල් එක
gloriosa90@gmail.com


Lovers Download Location:

පර්ණාංග = Ferns  ගස් පර්ණාංග = Tree Ferns.

ලංකාවේ ඇති සියළු ගස් පර්ණාංග "Cyathea" යන ගණයට අයත්වන අතර,විශේෂ 7 ක් පමණ ලංකාවෙන් වාර්තා වේ.
(කියවන්න මේ ලිපිය)

ලෝකයේ ඇති එකම සරල පත්‍ර දරන ගස් පර්ණාංගය වන

Cyathea sinuata එයින් විශේෂය.

මෙය කන්නෙලිය ප්‍රදේශයේ හමු වේ.

සාමාන්‍යයෙන් සුළබම ගස් පර්ණාංගය Cyathea walkerae ය මෙය මහ ගිනිහොට ලෙස ද හඳුන්වයි.

මෙය සෑහෙන තරම් ලොකුවට එනම් 2-2.5m පමණ උසට වර්ධනය වේ,

එසේම C.crinita ද නුවරඑළියේ සැලකිය යුත් ලෙස ඇත.

හග්ගල  පර්ණාංග උයනේ C.crinita සහC.walkerae යන දෙක පරිබාහිර සංරක්ෂණයට ලක් කර ඇත.

මාගේ දැනුමට අනුව මේවා ආයුර්වේදයේ භාවිතා වේ.

එසේම විසිතුරු ශාකයක් ලෙස ද ඕකිඩ් වගාවට ධාරකයක් ලෙස මෙහි කඳ ද භාවිතා කරයි.

මා මෙය සැකසීමට දැනුම යාවත්කාලීන කිරීමට අන්තර්ජාලය පිරික්සන විට සතුටුදායක දෙයක් හමු විය.

එනම් ආචාර්ය රනිල් රාජපක්ෂ මහතා විසින් Cyathea srilankansis ලෙස නව ගස් පර්ණාංගයක් ලංකාවෙන් හඳුනාගෙන ඇති බවය.

එවිට එයත් සමඟ ලංකාවේ මුළු ගස් පර්නාංග විශේෂ ගණන 8 දක්වාද ආවේණික ගණන 6 දක්වාද ඉහල නගී.

ගස් පර්ණාංග ලෝකයේ දැන් රජයන මල්පිපෙන ශාක වලට වඩා පරිණාමයෙන් පහළය.

එහෙත් මීට වසර ලක්ෂ ගණනකට මිලියන ගණනකට පෙර ලෝකයේ රජ කළේ මෙම ශාකයි.

මේවා ඒ කාලයේ පැවති ලෙසම දැනුදු පවතින් හෙයින් සජීවී පොසිල (Living Fossils) ලෙස හඳුන්වයි. 

තොරතුරු ගත් ලිපි

1.Conservation Priorities for Tree Ferns (Cyatheaceae) in Sri Lanka

2.Variationof Three Co-occurring Taxa of the Genus Cyathea in Singharaja and Kanneliya Lowland Rain Forests of Sri Lanka

විශේෂ ස්තූතිය
නාමල් සොහොයුරාට සහ තිසර සොහොයුරාට

පුංචි අම්මාගෙන් පුතාට...

දළදා සමිඳු පිහිටයි!
සෙනෙහෙබර පුතණුවනි..


ලෝ දම්හි මිහිතලේ - පිපුණු මල් කැකුළු පුත
දෙමවුපිය සෙනෙහසින් - විකසිතවු සුවඳ පුත
දසත සුවඳවත් වමින් - ළඳු කැලෑ මැදින් පුත
සම සිතින් බලා නෙත් - නමුව මත සැලෙයි ඔබ


මවුපියන් ගුරුවරුන් - ඥාතින්ද මිතුරු කැල
සනසමින් පෙන්වුවා - ඔබගෙ සිඵල රැඟුම්
විශිෂ්ටයි විස්මිතයි - එවන් යුග පුරුෂයින්
දෙනු මැනවි රැකවරණ - තුරුණුවන් ගුණ බෙලෙන්


සකල ලෝ සතු හැම වැටිලා දුක් සාගරේ
හදිසි අනතුරු මෙන්ම - විපත් බහුලයි ලොවේ
ලෙඩ රෝග - විෂ බීජ - මරු තුරුලෙ සැඟවිලා
දිගු කළා දෑත් යුග - රැකවරණ දෙවු ලොවට


දෙවු ලොවින් - මිහිතලය සිප ගත්ත පුතෙකු ලෙස
දෙන්න ඔබ නුවන් ඇස - සරස්වති දෙවු වරම
දෙනෝ දහ්සක් දෙනා බලා සිටි පෙර මඟට
නෙතු කඳුළු පිසදලා - පිහිට වනු මැණ සෙසුම


සසර හරි බියකරුයි - තෙරේක් නොපෙනෙන ලොවේ
දහම් රස දන්න ඔබ මටත් වැඩි පින්බරයි
රටට ජාතිය මෙන්ම ආගමත් රැකගන්න
එකම දම් සභාවේ - සසර මඟ සැනසෙන්න
දේ(විකා ) පුංචි



ලියන්නෙ නෑ කීවට අද මගේ පුංචි මට ලියන්න දෙයක් දීලා ගියා.
ඒක කාටවත් පෙන්නන්න එපා කීවා...
ඒත් මට විශ්වාසයි මේක අපෙ පවුලෙ කවුරුත්ම බලන්නෙ නෑ කියලා.
ඒ නිසා මම මේක පල කරනවා.
පුංචිට ගොඩක් පිං.
මේ ඉන්නේ අපෙ අත්තම්ම (මියගිය ),
ඇයව වසර ගණනාවක් තිස්සෙ ආදරෙන් බලාගත්තෙ පුංචි.
පුංචි උදේම නැගිටපු ගමන් අත්තම්මගෙ කකුල් දෙක අල්ලලා වඳිනවලු.
පුංචි දුප්පත් අහිංසක කෙනෙක්.
ඒත් මම ඔවුන්ගේ ගෙදර, ඒ කියන්නෙ අපෙ අම්මලාගෙ මහ ගෙදර ගියේ නෑ ළඟදි.
ඒකට සාධාරණ හේතුවක් තිබුනා.
ඒත් මම හිතුවා කීප වරක්ම ආය එහෙ යන්න ඕන කියලා.
ජීවිතේ හරි කෙටියි, මිනිස්සු වැරදි කරත් සමාව දෙන්න ඕන.
ඒ නිසා මං එහෙ යනවා දවසක.
අද ඉදලා ටික දවසක් විවේක ගන්න ඕන.

දුකෙන් ලියමි..

මගේ බ්ලොගය ටික කලකට නොලියා සිටීමට තීරණය කළෙමි.
එයට පෞද්ගලික ප්‍රශ්න හේතු විය.
කෙටි දැනුම්දීමකින් මෙය කරන්නේ දැණුම් දිය යුතු නිසාය.
පසුගිය කාලය තුල මට බ්ලොගය කිරීමට නොයෙක් උපකාර කළ සියළු දෙනාට මගේ ප්‍රණාමය.
මා මේ කල දෙයින් යම් ඵලයක් වුනාදැයි මම නිශ්චිතව නොදනිමි.
එය දන්නේ ඔබයි.
නිරතුරුව සොබා සුමිතුරු වීමටත්, අන් අයත් එයට යොමු කිරීමටත් උත්සාහ කරන්න.
මම නැවත හැකි වූ විට ලිවීමට යත්නදරමි.
කරුණාකර මගෙන් මෙයට හේතුව නොඅසන්න.
ස්තූතියි.
ඔබ සියළු දෙනාටම සොබා සුමිතුරු නව සොබා සුමිතුරන් බිහිකරන්නට හැකියාව ලැබේවා,
මීට 
ගෝඩෝනියා සිලැනිකා

ලිලියන් චාලට් ද සිල්වා - සැබෑ සොබාසුමිතුරු මෑණිය...

මිනිස්සු ඉන්නවා ලෝකෙ අධ්‍යාපනය වත්පොහොසත්කම අතින්,
සමාජ තලයෙන් එතරම් උසස් තැනක නැති.
ඒත් ඒ මිනිස්සු අතර ඉන්නවා හොඳ හදවතක් සහ අවබෝධයක් තියනව සුන්දර මිනිස්සු.
මේ ලියන්න යන්නෙ එහෙම අම්ම කෙනෙක් ගැන.
මේ අම්මාගෙ නම ලිලියන් චාලට් ද සිල්වා.
මහා පෝසත් උගත් අම්ම කෙනෙක් නෙවේ බැලූ බැල්මට.
ඒත් මේ අම්මා ලොකූ සේවයක් කරපු කෙනෙක් පරිසරයට.
ලංකාවේ තියනවා ඉතාම දුර්ලභ කඩොලාන ශාකයක්.
මේකෙ නම රතමිල්ල/ රතඹිල්ල [Lumnitzera littorea - Family : Combertaceae (කොට්ටම්බා අයත් කුලය)].

පම්බල දී ගත් සේයාරුවක්

ඕවිලාන ප්‍රදේශයේ ජීවත් වුන මේ අම්මගෙ පෞද්ගලික ඉඩමේ තියනවා මේ දුර්ලභ ශාක ගොන්නක්ම.
තමන්ගෙ වයසෙ හැටියට තිබෙන අපහසුතා නොසලකා මේ ශාක ගොන්න රැකගෙන තියන්නෙ ඇයයි.
මේ ශාක දුර්ලභ බවවත් ඒ නිසා එය වටිනා බවවත් ඇය දැනන් ඉන්න නැතුව ඇති.
ඒත් ඇය කළ යුත්ත කළා, ඒ තමා ශාක රැක ගැනීම.

ඇයට තිබුන අක්කර භාගයක පමණ භූමියේ, ඇය කල මේ ස්ථානිය සංරක්ෂණය තවත් බොහෝ කාලයකට මේ ශාක රැක ගන්න දායක වේවි.

ඇය කියල තියන්නෙ "මේ ගස් දැන් දැකගන්න අඩුයි, අළුත් ගස් හරිම අඩුයි, තිබුනත් තියන්නෙ පරන ගස්, ඒ නිසා මේ ගස් රැක ගන්න ඕන" කියලා.
පේනවද ඇය කෙතරම් සංවේදී වෙලාද කියල පරිසරය ගැන,
මේ ගහ අඩු බව සහ එය රැකගත යුතු බව ඇයට තේරිලා තියනවා.

මෙතුමිය තමන්ගේ වයස, දුප්පත්බව, රෝගී බව පසෙකලාකළ මේ නිහඬ සේවාවට උපහාර පුද කරන්න 2010 ඔක්තෝබර් 22 තරුණ සත්ත්වවේදීන්ගේ සංගමය (YZA) සූදානම් වෙලා හිටියත් එයට හරියටම දවසකට කලින් ඇය මෙලොවින් සමු අරගෙන තියනවා.
ඒ අවුරුදු 85ක් ගෙවලා.
ඒ උතුම් කාන්තාවට මාගේ උපහාරය වේවා!

මට මේ සියළු විස්තර ලබාදුන්නෙ ජේෂ්‍යඨ පාරිසරික නීතීඥ ජගත් ගුණවර්ධන සර්.

එතුමාටත් ශ්‍රී ලංකා තරුණ සත්ත්වවේදීන්ගේ සංගමයටත් මම ගෞරවණීය ස්තූතිය පුදකරනාවා මේ කරන්න සූදානම් වුන සද්ක්‍රියාවට.

මට දුකයි ඒක කරගන්න නොලැබුණාට, ඒක කරා නම් මේ අම්මට ගොඩක් සතුටු හිතෙයි.

Jagath Gunawardana 


The lady who preserved Ratambilla (Lumnitzera littoria)
Mrs.Lilian Charlotte de Soysa
This short note is to honour the lady who preserved the grove of Ratambilla plants in her private property in the Ovilana island in Madu-Ganga in Balapitiya.It is the dominant tree in the area of about half an acre of marshy land in which she lived till the very end of her days,courageously protecting this grove of trees.She did not no very much about the importance of it but told me that she thought they have to be protected as she has not seen this tree anywhere else and has also observed that there are no new plants but only old trees.
We(the YZA) had planned to honour her and appreciate her services in protecting this plant amidst all her personal hardships such as poverty,old-age and ill-heath.It was to be on the 22 of October 2010.Ironically,she passed away on the 21st October,just a day before we could honour her.She was 85 years old.
May she attend Nibbana.

මේකෙන් අපි උගත යුතු පාඩම් කිහිපයක් තියනවා
අපේ පැරැණ්නන් මේ පරිසරය රැක්කෙත් මේ විදිහට තමා,
ඒ අය තමන්ට කෙලින්ම ප්‍රයෝජනයක් නැතත් නිකරුණේ ශාක විනාස කරල දැම්මෙ නෑ.

ඒ වගේම අපි සංවේදී වෙන්න ඕන පරිසරය ගැන,

අපි රැකගන්න ඕන පරිසරය.

අපෙ වත්තෙ තියන නමක් නොදන්න ගහ සමහර විට ලෝකෙ තියන ඒ වර්ගයේ ගස් වලින් අන්තිම එකක් වෙන්න පුළුවන්,

ඒ මොකද අපේ වත්තට ඇවිත් විද්‍යාඥයෝ පරීක්ෂණ කරන්නෙ නෑනේ ශාක වර්ග හඳුනාගන්න.

ඒ නිසා නොදන්න ගහක් වුනත් නිකරුණේ කපාදාන්න එපා!

කෙසේ වෙතත් තමන් දන්නා දේ හැකි විදිහට බෙදාගන්න,

එය වැදගත් වේවි.

අනිත් එක තමා සොබාසුමිතුරන් වෙන්න මහා ලොකු දැනුමක් ඕන නෑ කියන එක.

උගත්කම් ලොකු ලොකු තත්ව ඕන නෑ කියන එක.

දැන් අපෙ රටේ ඉන්නවා ඇමතිලා මන්ත්‍රිලා ඉන්නවා ඒ අය මොකද කරන්නෙ කැලෑපාළුවෝ එක්ක එකතු වෙලා කැලෑ වනසනවා.

ඒත් මේ අම්මා බලන්න නූගත් දුප්පත් කෙනෙක් වුනත් මේ ශාක ටික රැකගන්නවා.

අනිත් දේ තමා අපි සොබාවට සමීප වෙන්න වෙන්න ඉබේම අපිට මේ වගේ අදහස් එනවා.

ඒ දෙයයි වඩා වැදගත්.

දැන් මම ආක්‍රමණික ශාක ගැන බ්ලොගය කරනකොට මගේ ගුරුවරයෙක් කීවා එක්තරා පරිසරයට සම්බන්ධ රාජ්‍යය ආයතනයකත් මිදුලෙ ලස්සනට ගල් ගොරක ගහක් හිටවලා තියනවා කියලා.

ඒකෙ නිලදරුවො එය දන්නෙ නැතුව ඇති.

ඒත් මට දැණුනා මේ ආක්‍රමණික ශාක, පරිසරයට නොගැලපෙන ශාක ගැන වැටහීමක් සොබා සුමිතුරෙක්ට ඉබේම ඇති වෙනවා කියලා.

ඒක උපතිනුත් එනව ඇති සමහර විට, ඒත් ඒක ඇති කරගන්නත් බැරි නැති වෙයි.

"වයිට් ක්‍රොෆ්ට් නම් ජලජ පැලෑටියක අල ගෙනවුත් වැවේ පැලවීමට හැරියෙමි.

ඒවා ඉක්මනින් පැළවී වැඩෙන්නට වූ විට යුගල ප්‍රසාද් බියවූයේ නෙළුම් මල් වලට ඇති තැන ඒ පැළෑටිය අත්පත් කරගනු ඇතැයි කියාය.

බෝගන්විලා අතු ගෙනවුත් පැලකිරීමට සිතුණත් ඒ මල් වර්ගය නගරයේ කෘත්‍රීම උද්‍යාන සමඟ කෙතරම් බැන්දී ඇද්දැයි කිවහොත් ම බියක් ඇති වූයේ වැව අසල දිස්වූ සිරියට එයින් හානියක් වනු ඇතැයි කියාය.

යුගල ප්‍රසාද් ද මෙවැනි දේ ගැන සිතන්නේ මා සිතන පරිදිමය.

ඔහුද බෝගන්විලා පැල කිරීමට විරුද්ධ විය."

අරණකට පෙම් බැඳ : පිටුව 126

මේ සත්‍යවරණ සහ යුගලප්‍රසාද් යන දෙදෙනා සොබාවික වැවක් අසල මල් වැවීමට ගිය විට සිතූ අයුරු දැක්වෙන වැකි කීපයකි.

ඔවුන් ද මේ දේවල් ගැන උගත් අය නොවේ, විශේෂයෙන්ම යුගල ප්‍රසාද් කැලෑ ගමක උපන් දුප්පත් ගැමියෙකි.

ඔවුන් සොබාවයට ළං වූ විට සොබා මව ඔවුන්ට අවැසි දැනුම නොමිලේම ලබාදෙන්නීය,

මෙය උපාධි මඟින් ලබාගත නොහැක.

යුගල ප්‍රසාද් තමන්ගේ ඉඩමක නොව ඕනෑම ඉඩමක, කැලෑවක මල් සිටවීමට ප්‍රිය කළේය.

කිසියම් වනයක වූ මල් ගෙන්වුත් ඒවා වෙනත් කැලයක සිටවයි.

තමන්ටම අයිති නැතත් කොහේ හෝ ඒවා වැඩෙන්නේ නම් ඔහුට සතුටකි.

අපිත් අපට ඉඩක් නැත්නම් අනුන්ගේ හෝ තැනක, පාසලක ගස් සිටුවා සතුටු වීමට පුරුදු විය යුතුය.

රාස්සිගෙ අව්ව - දුකෙන් කළකිරීමෙන් ලියමි...

අනේ ඉතිං දෙයියනේ කියලා වැහි කාලෙ පටං ගත්තා.
හොඳට වහිනව දැන්, වැහැල පෑයියම ලස්සනයි පරිසරේම.
ඒ වගේම මේ කාලෙට ඉර එළිය වැටෙන ආනතිය තිරසට බර වෙනවනෙ, ඒ නිසා හවසට අමුතු ලස්සනක් තියනවා.
මම ටික දවසකට කලින් රාස්සිගෙ අව්ව ගැන ලියන්න හිටියා.
අදවත් ලියන්න හිතං ඔන්න පටන් ගත්තා.
බලමුකො,
රාස්සිගෙ අවුවත් මම ගොඩක් ආස කරන දෙයක්,
ඒක හරිම ලස්සනයි,
පරිසරේ හැමදේම කහපාට වෙලා පේනවා.
කහ කීවට මේක නිකන් රත්තරන් පාට වගේ එකක්.
හවස 6ට විතර තමා රාස්සිගෙ අවුව පායන්නෙ,
මේකත් වර්තනය නිසා වෙන එකක් මං හිතන්නෙ.
මේක පායනකොට ඉතිං නිකන් හොල්මන් ගතියකුත් තියනවා, ගුප්තයි.
ඔය රාස්සිගෙ අව්ව ගැන මොකද්දෝ කතන්දරයක් තියනව මට මතක නෑ ඒක.
දන්න කෙනෙක් ඉන්නව නම් දාන්න.

ගෙදර මිදුලට පේන හැටි

ගෙදර මිදුලට පේන හැටි

 මේවා හරියටම රාස්සිගෙ අවුවෙ නෙවේ, ඒකෙ ගත්තු ෆොටෝ ටික අයියා අතින් නැති වෙලා.
අයියගෙන් මගෙ ෆොටෝ වලට හරි අපලයි.
හිතල නෙවේ ඒත් වැරදිල මොකක් හරි වෙනවා.
තව එක ළමයෙක් ලියපු කොට කවි කෑලි දෙකකුත් දානවා.කොහොම වුනත් මේ කෙටි ලිපිය අද එනකොට දැකපු දේවල් ටිකකින් අවසන් කරන්නම්,
1.අද උදේම යනකොට මම දැක්කා පිඟාඔයේ අත්තක්.
ප්ලාස්ටික් පොලිතින් ඉවුරේ තිබුණ උණ ගස් වල රැඳිලා.
පාරෙ යන මිනිස්සු පාර අයිනෙ තියන මේ දියපාරට කුණු දාලා.
එතන ඉස්කෝලයක් තියනව කියලවත් හිතන් නැතුව.
මේක වැටෙන්නෙ මහවැලියට.

2.අද මං එනකොට දැක්කා පාරෙ වතුර යන බෝක්කුවකින් එහා පැත්ත.
තනිකරම කුණු ගොඩවල් පිරිල.
කුණු කියනෙත් ඉතිං දිරණ ඒවා නෙවේ.
මේක තියන්නෙ ප්‍රසිද්ධ මහයියාවෙ කුණු ඇල පහුකරලා නිත්තවෙලට එනකොට.
එතනම තවත් ශෝකජනක දෙයක් වෙනවා මේ දවස් වල.
එතන තියන මාර ගහත් කපනවා.
මං යාළුවෙක්ගෙ කැමරා එකකින් ෆොටෝ ගත්ත ඒව තව හම්බුන් නෑ,
එපා වෙනව දැන් නම්.
දැන් නම් කැමරාවක් නැති අඩුව තදින්ම දැනෙනවා.
මහයියාවෙ කුණු ඇල ඉතින් ගන්ට දෙයක් නෑ,
කුණු පිරිලා.
අන්තිමට මේ ඇලවල් දෙකම වැටෙන්නෙත් මහවැලියට.

3.කලින් දවසක දැක්කා රජවත්තෙ ඇලක කුණුගොඩවල්.
මේකත් වැටෙන්නෙ මහවැලියට.

4.උදේ ගොහාගොඩ පාරෙන් කැම්පස් එනකොට පේනවා හොරට හදන්ට ගිය බලාගාරෙ කෑලි.
ඒක තවම අයින් කරල නෑ.
එතන වුන දේවල් ගැන දැනගන්න මේ ලින්ක් වලට යන්න.
ලින්ක්1, ලින්ක්2, ලින්ක්3
ලංකාවෙ දුර්ලභ ආවේණික මත්ස්‍යයෙක්ට වුන දේ හරිම ශෝකජනකයි.
පේනවනෙ ඒවට කට ඇරියම වෙනදේ.
ඒ හරියෙත් මහවැලිය දූෂණය කරල කුණු වලින්.
මේ ගෝනි බැම්ම අයින් කරන් නැති එකෙන් පේන්නෙ ඒකත් කවදා හරි ආය හැදෙනවා කියන එකනෙ.
ඔක්කොම බාගයක් වුනාට පස්සෙ නවත්තනවා, වැඩක් නෑ,
පරිසරවේදියෝ යන්තං කෑගහල ඒක නවත්ත ගත්තා,
ඒත් ලස්සනට කරයි ආයම.
එතනම තියන්වා උපසම්පදා සීමාමාලකය.
ඒකෙ කණුවකත් දෙස්පළුවෙක් නම ගහල ඡන්ද හිඟන්න.


අනේ ඇත්තට මට පුදුම දුකයි මේ රට ගැන,
අපෙ මිනිස්සු කොච්චර මෝඩද?
කොච්චර නොදැනුවත්ද?
මෙහෙම ගියොත් ලංකාව ආසියාවෙ ආශ්චර්යය නෙවේ ආසියාවේ ආශ්චර්යමත් කුණුගොඩ වෙන එක කාටවත් නවත්තන්ට බෑ.
කවදා නම් මිනිස්සු මේවා තේරුම්ගනීද?
අනේ ඇත්තට මට සල්ලි හරි ටීවි චැනල් එකක් හරි තියනව නම් අපෙ මිනිස්සුන්ට ලැජ්ජ වෙන්න මේවා දානව නිතරම.
අපෙ මිනිස්සු කොච්චර කැත වැඩද කරන්නෙ?
පූසො ජරා කරල වහනවා වගේ කුණුත් ඇලකට ගඟකට හරි දාලා පේන්නෙ නැත්තං හරිනෙ කියල යනවා.
කොච්චර ඉඩ තිබුනත් බිත්තර කටු, පොල්කුඩු මේවත් මල්ලකට දාල ගැටගහල පාරට දානවා.
ඒකයි මේ කුණු ලොරි යනකොට ගඳ..
පොලිතින් විතරක් නම් ගඳ ගහන් නෑනේ.
මිනිස්සු පුදුම මෝඩයි ආත්මාර්ථකාමියි.
ඒ වගේම ලංකාවේ නිසි කසල ප්‍රතිචක්‍රිකරණයක් හෝ, පාවිච්චිය අඩු කිරීමේ ක්‍රියාමාර්ගයක් නෑ.
හැමදාම කාටහරි ඡන්දෙ දෙනව මිසක් මේව ගැන ප්‍රශ්න කරන්නෙ, අපිට මේවට විසදුමක් ඕන කියන්නෙ කවුද?
ඇත්තටම මට හිතෙනවා මේ දේවල් වලට මට මොකුත් කරන්න බැරිද? මට බැරිද මේ දේවල් වලට මිනිස්සුන්ව දැනුවත් කරන්න මේ බ්ලොග් එකට අමතරව මිනිස්සු අතරට මීට වඩා ගිහින්? කියලා.
ඒත් ඉතිං අපෙ රටේ මිනිස්සුන්ට දැන් එහෙම හැකියාවක් නෑනෙ.
කරොත් ඉතිං ඉවරයි.
සාමදානයේ සැතපෙන්න වෙයි, එක්කො කරදර ගොඩක් එයි.
අනේ අපේ රටේ මිනිසුන්ගේ ඇස් ටිකෙන් ටිකවත් ඇරේවා!
තමන් ගැනම, තමන්ට ලැබෙන පෙණෙන දේ ගැනම නොව පරිසරයට වෙන දේ ගැනත් සිතන්නට නුවණ ඇති වේවා!
ඒත් ඉතිං මේවා තේරෙණකොට වෙන්ට ඕන හරිය වෙලා ජරාජීර්ණ රටක් ඉතුරු වෙලා තියෙයිද මංදා.
පැලයක් හිටවන්ට වලක් හෑරුවත් පොලිතින් ගොඩවල් මතු වෙන,
තැන තැන දාන පොලිතින් ප්ලාස්ටික් නිසා ඩෙංගු වගේ ලෙඩ බෝ වෙන,
වතුර ඔක්කොම විෂ ද්‍රව්‍ය වලින් දූෂණය වුන
ගස් කපල දාල හුස්ම ගන්ට අමාරු වෙන කාලයක් ආවම ප්‍රමාද වැඩි වෙයි.
එතකොට අඩිපාරක් හැදුවත් රටේ සල්ලි වලින්ම ලොකූ ෆ්ලෙක්ස් එකක් ගහන දේශපාලකයන්ටයි,
ඡන්දෙ දෙන මිනිස්සුන්ටයි තේරෙයි අපි පරක්කු වැඩියි කියලා.
පුළුවන් නම් ඔක්කොමලා මේක හැමතැනම බෙදාහරින්න,
මම කොයිම දේශපාලන පක්ෂෙකටවත් කැමති නෑ,
ඒ නිසා කාටවත් කඩේ යන් නෑ.
කවුරුත් පරිසරේට කරල තියන දේ මදි.
ඒ නිසා මේක අපක්ෂපාතියි.

රජවත්ත ළඟම ගැටඹේ

රජවත්ත

දුකෙන් කළකිරීමෙන් ලියපු
එකක් මේක ලියන්න කලින් දාපු එක මේ යටින්ම තියන්නෙ.

(ඇත්තටම මට මොකුත් ලියන්න විශේෂ දෙයක් මතක් වෙන් නෑ,

නිකං කතන්දර ලියල වැඩක් නෑනෙ.

ඒත් ජනතාවට පරිසරේ ගැන මතක් කරන එක මගෙ යුතුකමක්නෙ.

ඒ නිසා මම ලියන්න ගත්තා.

හොඳද මංදා ; අද හවස 6.00ට විතර)




ඔන්න කතාව සහෘදයෙක් දාල තිබුණා...
මං අහපු කතාව ටිකක් වෙනස් ඒත් හරියට මතක නෑ, දැනගත්තම දාන්නම්...

තීර්ථ යාත්‍රිකයා said...
රාස්සිගේ අව්ව ගැන තියන ප්‍රචලිතම කතන්දරේ ඒකට නම හැදුන හැටියි.
ඒ අව්ව වැටෙන්නේ ඇඳිරි වැටෙන්න මොහොතකට කලිනුයි.එතකොට අව්වෙන් වට පිටාවම දීප්තිමත් වෙනවා.ඉතිං ගොපල්ලො දඩයක්කාරයෝ එහෙම “ආ තව රෑ වෙන්න වෙලා තියනවා “කියලා හිතලා ඒ අව්වට රැවටිලා කැලේ තව දුර යනවා.ක්ෂනයකින් කලුවර වැටුනහම ඔවුන් අතරමං වෙනවා.ඒ විදිහට මිනිස්සු රවට්ටන අව්ව වැටෙන්නේ අමනුෂ්‍ය බලවේගයකින් කියලා හිතපු මිනිස්සු ඒකට රාස්සිගේ අව්ව කියලා නම තිබ්බා..