ඔබ නිදනා සීතල පොළවේ මලක් පිපීලා නමක් නැතී...

ජීවිතාරක්ෂක සේවකයින්ට තවත් මළසිරුරක් විතරයි ඒක.

ඒ  භූමිකම්පාවෙන් බොහෝ ජීවිත පස් අතරේ වැලලී ගියා.

එක් කාන්තා මළසිරුරක් අනිත්වාට වෙනස් ආකාරයට තිබුණා.

හරියට වන්දනා කරනවා වගේ දණින් වැටිලා.

ඒ ඉරියවුව හරි වෙනස්, ඔවුන් හිතුවා සමහර විට ඇය තවමත් පණපිටින් කියලා,

ඒත් බිත්තියේ තිබුන පටු විවරයෙන් අත දාල ඒත්  ස්පර්ශ කරපු සහන කණ්ඩායමේ නායකයාට සීතල වෙලා දරදඬු වුන ඒ සිරුරෙ ජීවයක් නැති බව තේරුනා.

ඇයගේ හිසට සහ කොන්දට හානි වෙලා තිබුණා.

ඔවුන් ඊළඟ ගෙදරට යන්න සූදානම් වුනේ හිරවෙලා තියන ජීවිත  බේරාගන්න එක වඩා වැදගත් නිසා.

ඒත් ඔහුට නොදන්නා වූ හැඟීමක් ආවා..

ඒ නැවතත් එතන පරික්ෂා කරන්න ඕන කියලා.

ඔහු ආපහු ඇවිත් ඇයගේ මළසිරුර ළඟ දණ ගහලා ඇයගේ සිරුර යටට අත දාලා බැලුවා.

"දරුවෙක්!!! මෙතන දරුවෙක් ඉන්නවා"

ඔහු පුදුමයෙන් කෑගැහුවා....

සියලුදෙනාම එකතු වෙලා වැඩ කරා.

ඔවුන් එතන තිබුණ කැඩුණ බිඳුණ කණු ඉවත් කරා හරිම ප්‍රවේශමෙන්.

අන්තිමට ඔවුන් දරුවාව ඉවතට ගත්තා, මාස තුනක් වයස පුංචි කොලු පැටියා තවමත් සාමකාමීව සැපට නිදි.

                                                                 බේරාගත්ත දරුවා.

සහන සේවකයො වහාම දරුවව වෛද්‍යයවරයාට යොමු කළා,

ඔහු පොඩි එකාව ඔතල තිබුණ මල් රෙදි කෑල්ල දිග ඇරියා.

ඔහුට හම්බුනා ෆෝන් එකක්,

" පුතේ උඹට ජීවිතේ බේරගන්න ලැබුණොත්, උඹ මතක තියාගන්න ඕන මං උඹට ආදරෙයි කියලා"

ඒ තරුණ අම්මා කෙනෙක්ගේ ජීවිතේ අන්තිම කෙටි පණිවිඩය.

ෆෝන් එක අතින් අතට ගියා,හැම කෙනාගෙම ඇස් තෙමුණා.

අම්මෙක් තමන්ගේ එකම දරුවට කොච්චර ආදරේද, මිහි මව කම්පා වෙලා තමන්ගේ ගෙදර කඩා වැටෙනකොට, දරුවව ආරක්ෂා කරන්න ඔහුව වහගත්තෙ තමන් ඒකෙන් මැරෙනවා කියලා දැනගෙන.

එහෙමයි අම්මෙක්ගෙ ආදරේ.

මේ ඡායාරූපයට 2009 මාර්තුවේදි චීනයේ අන්තර්ජාතික පුවත්පත් ඡායාරූප තරඟයේදි රන් සම්මානයක් හිමි වුනා.

ඒ මේක ගත්ත Zou Sen  ට.

ඔහු මෙය නම් කරල තිබුණා " භූමිකම්පාව අහර මවු සෙනෙහස" කියලා.

මගේ අම්ම මේක කියවන්නෙ නැති වෙයි,

ඒත් අම්මට මං ගොඩාක් ආදරෙයි!!! 

මට මේකට වෙන කිසි දෙයක් එකතු කරන්න ඕන නෑ,

ඔබම හිතන්න.

උපුටා ගත්තේ අන්තර්ජාලයෙන්

-----------------------------------------------------------------
මේ ෆේස්බුක් ගිණුම වහනකොට කොපි කරගත්ත මගෙ නෝට් එකක්.
මේ ෆොටෝ එක සහ කතාව ලෝකෙ ගොඩක් ප්‍රසිද්ධයි.

බහුතරය ඒක දැකල ඇති.

කමක් නෑ මමත් දානවා බ්ලොගයට .

මේ හෙඩිම ලංකාවේ දක්ෂ කවියෙකුගෙ නිර්මාණයක්.
""ඔබා දෙදණ නිල් උඳු පියලි බිම මත
වැන්දේය ඔහු බැති සිතින්
අම්මා වැළලූ තැන මහ පොළොවට"


ඔහු මහගම සේකර.
මේ කොටස උපුටාගත්තෙ එතුමා වෙනුවෙන් සැදුණ නිල බ්ලොග් අඩවියෙන්.
(කියවලම බලන්න මේ බ්ලොගය... දුක්මුසුම තැනකුත් තිබුණා.)

ඒ අනුසාරයෙන් ගීතයක් නිමැවුනා.
ඇත්තම කියන්න මම ඒ ගීතයෙත් වැඩියෙන්ම ආස කොටස 
"ඔබ නිදනා සීතල පොළවේ මලක් පිපීලා නමක් නැතී
ඔබා දණ බිම නැමී සිඹිනෙමි ඔබේ කිරි සුවඳයි අම්මේ"
මේක ගයන්නෙ අජිත් බණ්ඩාර.

ලීවෙ මහින්ද චන්ද්‍රසේකර සංගීතය මහේෂ දෙණිපිටියගේ.
ඒකත් පුදුමයි කවියේ සහ ගීතය යන දෙකම ලියල තියන්නෙ සේකරලා.
කොහොම වුනත් මේ කවිපෙළ සහ ගීතය යන දෙකම මගේ හිතට තදින්ම වැදුන එකක්.
මම මේ කවි පෙළ ඉස්සල්ලම දැක්කෙ ටි‍යුෂන් ක්ලාස් එකක පොතක.
මම ඒක දැකල ආයෙමත් හෙවුවා ගෙදර ඇවිත්.
පුදුම ලස්සනයි ඒක.

මට තව එකක් ලියන්න හිතුනා
ඒකත් ලියනවා...

ජෝතිපාල හොඳටම බීවා, මර්වින් පෙරේරත් බීවා,

ප්‍රේමකීර්තිත් බීවා,

මේ කලාකරුවො.

සමහර කලාකරුවෝ කියනවා "මධුවිත ගත්තම කලා සිතුවිලි පහල වෙනවා" කියලා.

මට නම් ඒක විස්වාස කොරන්ට බෑ.

පහළ වෙනව ඇති, ඒත් නිකං ඉන්නකොට ඊට වඩා පහල වෙන්න ඕන.

කොහොම වුනත් අපරාදෙ දක්ෂ මිනිස්සු නිකාන් බේබද්දෝ වෙනවා.

බීලම මැරිලත් යනවා සමහරු.

කලාකාරයෝ විතරක් නෙවේ සමහර ආචාර්ය මහාචාර්යවරුත් ඉන්නවා,

අපරාදෙ.